• Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    MY  DZIECI  Z  DWORCA  ZOO  TEATR  KAMIENICA

    31 października 2013 r. – PREMIERA

     

    Autorzy:    Kai Hermann, Horst Rieck 
    Przekład:    Ryszard Turczyn 
    Reżyseria i adaptacja:  Giovanny Castellanos (Kolumbia) 
    Scenografia i kostiumy:  Wojciech Stefaniak 
    Muzyka:    Marcin Rumiński 
    Asystent reżysera:   Katarzyna Sucharda-Szwed

    Występują: 

    Magdalena Nieć, Gracja Niedźwiedź, Katarzyna Ptasińska, Marcel Sabat, Adam Serowaniec

     

    W spektaklu wykorzystano utwory zespołu Dżem.

     

    W Teatrze Kamienica skończyły się żarty.  Po kilku ostatnich premierach, które o sprawach poważnych mówiły w lekkiej formie, bądź wręcz były komediami, w ostatni dzień października odbyła się premiera sztuki na podstawie słynnego tekstu Kai Hermann i Horsta Riecka: My dzieci z dworca ZOO. Problem uzależnień od alkoholu i od narkotyków wśród dzieci i młodzieży w Berlinie Zachodnim, w latach 60 i 70 ubiegłego wieku był tak poważny, że zainteresowała się nim prasa. Badana przez reporterów rzeczywistość okazała się tak dramatyczna, że z krótkiej formy gazetowej temat rozwinął się ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    „My, dzieci z dworca ZOO” 

    Teatr Kamienica

    31 października 2013 r. - PREMIERA

     

     

    Teatr Kamienica zaprasza na spektaklu „My dzieci z dworca ZOO”, w reżyserii Giovanniego Castellanosa, którego premiera odbędzie się 31 października 2013 r., na scenie OFICYNA (spektakl grany zamiennie również na scenie PARTER) . 

     

    Autorzy:   Kai Hermann, Horst Rieck 
    Przekład:  Ryszard Turczyn 
    Reżyseria i adaptacja: Giovanny Castellanos (Kolumbia) 
    Scenografia i kostiumy: Wojciech Stefaniak 
    Muzyka:   Marcin Rumiński 
    Asystent reżysera:  Katarzyna Sucharda-Szwed

    Występują:   Magdalena Nieć, Gracja Niedźwiedź, Katarzyna Ptasińska, Marcel Sabat, Adam Serowaniec

     

    W spektaklu wykorzystano utwory zespołu Dżem 

     


     

    Wygląda na to, że Teatr Kamienica przywraca znaczenie skompromitowanemu dzięki działaniom TVP słowu - MISJA!. Spektakl My, dzieci z dworca ZOO jest opowieścią nie tylko o uzależnieniu i jego skutkach, ale przede wszystkim o tym jak cienka jest granica między zabawą a tragedią. Sztuka obnaża ludzką bezradność wobec systemu dla którego jednostka jest nieistotna.

    Asumpt do zajęcia się tym tematem dała ...

    czytaj więcej

  • Źródło:  Tixar.pl
    Cena:  darmowa
    Kolportaż:  Internet

    Krystyna Janda na swoje sześćdziesiąte urodziny wybrała sobie trudny prezent - realizację najważniejszego dramatu Eugene’a O’Neilla.


    Amerykański laureat Nagrody Nobla za Zmierzch długiego dnia otrzymał pośmiertnie nagrodę Pulitzera. Ten autobiograficzny dramat, uznany za arcydzieło, jest zarówno dla reżysera, jak i dla aktorów wielkim wyzwaniem. Wydaje się jednak, że Krystynie Jandzie i członkom jej zespołu udało się udźwignąć ciężar tego tekstu.


    Jest 1912 rok, dom w Connecticut, a w nim czteroosobowa rodzina Tyrone’ów. Mary (Krystyna Janda) - matka i żona, to uzależniona od morfiny kobieta pełna żalu i niespełnionych pragnień. Jej mąż, James (Piotr Machalica) jest aktorem, alkoholikiem i skąpcem. Małżeństwo ma dwóch synów - chorego na gruźlicę Edmunda (Rafał Fudalej) i wybuchowego, rozkapryszonego Jamiego (Michał Żurawski/Piotr Żurawski). Obaj są zresztą również alkoholikami.


    Atmosfera panująca w domu jest gęsta, nie tylko od używek. Bohaterowie, zaplątani w konflikty, obarczają się nawzajem winą, toną w słownych przepychankach ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    Teatr Kamienica coraz bardziej zadziwia i imponuje! Praktycznie z niczego, w centrum Warszawy powstała fantastyczna placówka, nie tylko jak mówi o tym nazwa – teatralna, ale zdecydowanie szerzej – KULTURALNA. Jej pomysłodawca, twórca i szef Emilian Kamiński, nie kryje swoich związków z Warszawą i fascynacji swoim rodzinnym miastem. Takie emocjonalne podejście ma każdy Warszawiak z dziada pradziada. Nic dziwnego, że Dyrektor przy każdej sposobności podkreśla, że chce działać dla dobra  wszystkich mieszkańców stolicy i w przeciwieństwie do baaaaaardzo wielu, nie tylko mówi ale też działa.

    W ciągu już  prawie 5 lat istnienia Teatru, prawie połowa spektakli była w jakiś sposób związana z Warszawą, a w jego licznych pomieszczeniach eksponowane są pamiątki związane z Warszawą lub znanymi postaciami warszawskimi.

    W ostatni dzień, jakże symbolicznego dla Warszawy miesiąca, czyli września, w Teatrze miało miejsce wspaniałe wydarzenie kulturalne. Udostępniona została szerszej publiczności makieta centrum Warszawy z sierpnia ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    29 września 2013 Teatr Kamienica 

    4 TONY PODŁOGI  PREMIERA

     

    I`m Sław! Stani Sław! Jeszcze 2 tony i do żony!

    Kto to Stani Sław i co go łączy z Jamesem Bondem? O jakie 2 tony chodzi? I jaki w tym wszystkim jest udział żony? Odpowiedź na te pytania poznaliśmy w Teatrze Kamienica, na PREMIERZE spektaklu zatytułowanego 4 TONY PODŁOGI. Dowiedzieliśmy się jeszcze wielu ciekawych rzeczy na temat kondycji psychicznej „słoików”.


    Autor tego monodramu - Doman Nowakowski – w godzinnym tekście zawarł godną podziwu ilość bardzo trafnych obserwacji, dotyczących życia współczesnych, wielkomiejskich, tzw. średnich sfer, a ściślej – wyśmiewanych już powszechnie – pracowników korporacyjnych. Ponieważ oni sami dostarczają do tego bardzo wielu powodów, nie jest to zbyt trudną sztuką. Jednak zrobienie tego w sposób prezentowany przez twórców 4 ton podłogi, zasługuje na uwagę i gratulacje. Paweł Wacław Burczyk rewelacyjnie wciela się w takiego właśnie „słoika” robiącego wymarzoną karierę ...

    czytaj więcej

  • Źródło:  Tixar.pl
    Cena:  darmowa
    Kolportaż:  Internet

    Kabaret przeciw władzy


    Kabaret to kolejna wielka produkcja nastawiona na podbijanie zachodnich festiwali, co nie przeszkadza jej być żywym spektaklem.


    Głównym zagadnieniem, poruszanym w teatrze Warlikowskiego od wielu lat, jest moment wykluczenia i analiza systemu władzy kulturowej, która za nim stoi. Nie inaczej jest i tym razem. Reżyser konfrontuje widzów z dwiema przestrzeniami historycznymi: Republiką Weimarską tuż przed dojściem Hitlera do władzy i Nowym Jorkiem po zamachach 11 września. Oba te okresy łączy  przede wszystkim fakt ujednolicenia społeczeństwa. W pierwszym przypadku - by zjednoczyć się wobec wspólnego wroga, w drugim - by wspólnie, w patriotycznych nastrojach przetrwać tragedię.

     


    Warlikowski pokazuje marginesy tych sytuacji - ludzi będących na bakier z systemem: homoseksualistów, Żydów, transseksualistów. Narodziny monolitu kulturowego, to dla nich drastyczne zawężenie przestrzeni życia. Kabaret jest w wielu momentach spektaklem pięknym wizualnie (ponowny sukces Małgorzaty Szczęśniak), wielką rolę stworzyła też Magdalena Cielecka. Jedną z niewielu rzeczy ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

     

    Ona żyje o śmierci 


    W ulotce przeczytałam, że „Tralfamadoria” Izabeli Chlewińskiej, debiutującej w tym roku na Warszawskiej Scenie Tańca, to spektakl o śmierci. I owszem, znajdziemy w nim wiele form i odniesień próbujących w jakiś sposób mierzyć się i przetwarzać to fascynujące kulturowe doświadczenie – czasowość, przemijanie, znikanie, włączona w materię spektaklu dedykacja – to podstawowe i powracające tutaj figury. Paradoksalnie jednak śmierć zawsze odnosi się do ciała – niemożliwość wyobrażenia sobie bezcielesności śmierci, jego utraty, odsyła właśnie do refleksji nad samym ciałem – przemijającym, reifikowanym, poddanym władzy ekonomii bądź estetyki, niesfornym i niezgrabnym, czasami pięknym, ale jednak zawsze i aż do momentu śmierci właśnie – bezustannie żywym. Wszechobecność ciała i intensywność cielesności w obrazie Chlewińskiej jest tak wyraźna, że w pierwszym odruchu może wydawać się nieprzystająca, gorsząca, a w wersji pozytywnej – co najmniej przewrotna. Ale to właśnie ekspozycja ciała i wydobywanie jego śmiercionośnej, transgresywnej mocy poprzez poddawanie kolejnym procedurom, jest siłą spektaklu ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    "BEEP"

    Choreografia i wykonanie: Karol Tymiński
    Muzyka i wykonanie: Piotr Kaliński/Hatti Vatti/Gówno Band
    Światła: Jan Cybis
    Produkcja: Fundacja Ciało/Umysł
    Koprodukcja: APAP przy wsparciu Programu Kultura Unii Europejskiej
    Spektakl zrealizowano w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego


    "Beep" jest już drugim z solowych występów karola Tymińskiego jakie mieliśmy okazje obejrzeć w ramach Warszawskiej Sceny Tańca. Tym razem Tymiński zajął się zagadnieniem wytrzymałości ciała, granic możliwości, wyczerpania.

    Inspiracją do powstania spektaklu był wywodzący się ze świata sportu sygnał używany do testów wytrzymałościowych. Tymiński wystawia publiczność na widok ciała umęczającego się. Prosty, rytmiczny, transowy ruch część publiczności odczuwa niemal fizycznie (ustanawia się pewna przestrzeń współodczuwania), inni zaś "podłapują" ruch, wtórują tancerzowi. Pomiędzy współodczuwaniem a współ-ruchem rozpościera się publiczność tymczasem ciało tancerza wytwarza dzwięk, potęgowany jeszcze ukrytym w ubraniu mikrofonem. Oddech zlewa się z brzmieniem gitary i nagle ruch się urywa, zamiera.

    Druga ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    Wycieczka do Wawra. „A piece for you” Thomas Lehmen

     

    „Centrum w ruchu” to nowa przestrzeń na kulturalnej mapie Warszawy oddana przez Wawerską Strefę Kultury na użytek dwunastu choreografom związanym ze stoliczną sceną tańca. To właśnie tam mieliśmy wyruszyć w czwartek o godz. 19.00, aby zobaczyć otwarty pokaz pracy Thomasa Lehmena, który gościł w Warszawie dzięki zaproszeniu Festiwalu Ciało/Umysł. Jeszcze na placu przed CSW, na którym tłumnie zgromadziliśmy się w to piękne wiosenne popołudnie, zostaliśmy poinformowani, że spektakl właśnie się rozpoczął, że wszystko, w czym od tej pory uczestniczymy, jest jego częścią, i że w związku z tym będziemy porozumiewać się wyłącznie po angielsku.

    Muszę  przyznać – było to dość intrygujący sposób na wślizgnięcie się w akcję, i chyba wszystkim zebranym na placu udzieliła się aura czegoś w rodzaju tajemniczości, czy też podniecenia wyzwalającego atmosferę znaną ze szkolnych wycieczek.


    Doprowadzeni do autobusu zaczęliśmy jazdę. Thomas z ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    „Kto się boi Virginii Woolf” w Teatrze IMKA

    Na scenie Teatru IMKA właśnie miała swą premierę sztuka pt. „Kto się boi Virginii Woolf” w adaptacji  i reżyserii Mikołaja Grabowskiego. Spektakl ten po raz pierwszy zagrany został przed laty w krakowskim Teatrze STU. Oryginalny dramat wystawiany był na deskach teatrów całego świata, doczekał się również ekranizacji w 1965 r.

    Scenariusz sztuki powstał na podstawie książki amerykańskiego dramaturga Edwarda F. Albee’go, wnikliwego obserwatora stosunków międzyludzkich i amerykańskich wartości. Autorką przekładu jest Krystyna Jurasz – Dąmbska.  Akcja tego dramatu psychologicznego toczy się w Ameryce, w latach sześćdziesiątych, a w spektaklu nie brakuje odniesień do współczesności. Rzecz rozgrywa się w ciągu jednej nocy. Po przyjęciu u ojca Marty, wpływowego biznesmena, ona wraz z mężem Georgem udaje się do swojego domu. Wspólnie oczekują na przybycie nowych znajomych, którzy niedawno przybyli do miasta. To młodzi ludzie - kolega z pracy Georga ...

    czytaj więcej


<< 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 >>




redakcja / kontakt | reklama | linki | regulamin i polityka prywatności| korzystając z serwisu akceptujesz pliki cookies
--