• Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    29, 30 sierpnia , Labolatorium Dramatu, „MAESTRO”  

         W ramach VII Festiwalu Kultury Żydowskiej, Warszawa Signera  29 i 30 października w Labolatorium Dramatu odbyły się pokazy sztuki „Maestro” w reżyserii Anny Smolar. W zaciszu przytulnego Teatru została opowiedziana historia stuletniego Żyda, skrzypka Orlanda Steinberga. Jest to światowej sławy wirtuoz, który przyjeżdżając do komunistycznej Polski w 1982 roku chce odwiedzić stare miejsca, ludzi oraz dać pożegnalny koncert. Nostalgiczna podróż przeradza się jednak w wyreżyserowaną farsę. Władze PRLu mają bowiem gotowy scenariusz jego odwiedzin. Chcą wykorzystać jego sylwetkę do odbudowania swej podgniłej reputacji. Zapraszają go do byłej siedziby znanego, szanowanego rodu arystokracji polskiej- Branickich. Wyznaczeni do opieki nad mistrzem są troskliwi esbecy, urzędnicy partyjni i piękna studentka, którzy bacznie czuwają aby mistrz przypadkiem nie zrobił niczego niewłaściwego, dotrzymał terminów umówionych spotkań i przy tym dobrze się bawił nie czując przymusu.

        Powrót do miejsca urodzenia, zderzenie z aktualną sytuacją ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    fot. Ewa Ratyńska

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

     

     

     

     

     

     

    fot. Ewa Ratyńska

     

     

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    „Wszystko o kobietach” na scenie Capitolu

         Podczas wakacji przyzwyczajeni jesteśmy do przerw urlopowych w teatrach a tu niespodzianka. Teatr Capitol zaprasza widzów w lipcu i sierpniu na „Capitalne Lato”. Będzie można zobaczyć m.in. zasługującą również na takie określenie sztukę pt. „Wszystko o kobietach” Miro Gavrana.

         W sztuce chorwackiego dramatopisarza w przekładzie Anny Tuszyńskiej i reżyserii Tomasza Obary występują trzy aktorki: Dorota Deląg, Magdalena Nieć i Daria Widawska. Autorem scenografii jest Wojciech Stefaniak, a kostiumów Ewa Gdowiok. Ta komedia, nosząca cechy tragikomedii, jest studium współczesnej kobiecości, a że „kobieta zmienną jest” autor stworzył kilkanaście jej portretów. Znajdziemy tu wielką ich różnorodność. Różnią się one od siebie wiekiem, wyglądem, charakterem, typem osobowości i temperamentem. Bohaterkami sztuki są kobiety od wieku przedszkolnego do późnej starości (92 lata). Znajdują się one w różnych sytuacjach życiowych. Kilkanaście postaci grają zaledwie trzy aktorki, co jest z ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    „Mariana. Listy portugalskie” w Teatrze Academia

         Spektakl „Mariana. Listy portugalskie” w reżyserii André de la Cruz gościł w czwartek i piątek (20 i 21 maja br.) na scenie Teatru Academia na Pradze. W roli Mariany wystąpiła Ewa Ampulska. Autorem muzyki do sztuki jest Konrad Kucz.

         Pierwowzorem bohaterki monodramu była portugalska zakonnica Mariana Alcofarado, która pokochała oficera francuskiego na służbie w Portugalii - Markiza de Chamilly. Pisała do niego pełne żaru i oddania listy, czym wywołała skandal w siedemnastowiecznej Europie. Spektakl w reżyserii André de la Cruz mimo, że oparty na XVII wiecznej prozie, jest nowoczesny. Na scenie, której czarny prostokąt ograniczają białe linie, występuje tylko jedna aktorka. Bosa, ubrana w kolorowy habit Mariana przez większą część sztuki zwraca się do obiektu swojej miłości z wyrzutami, że ją opuścił i że jej już nie kocha. Nazywa go tyranem, który chce dokonać na niej egzekucji. Bohaterka nie może się modlić ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    Bieriozka – taniec pełen magii 
     
    Warszawscy widzowie długo musieli czekać na występ rosyjskiego baletu „Bieriozka”, termin koncertu z powodu żałoby narodowej został przełożony. Zespół nie chcąc zawieść swoich miłośników nie odwołał koncertów, tylko zdecydował się poczekać w Polsce osiem dni na dokończenie trasy.  
    28 kwietnia balet wystąpił w Sali Kongresowej.  

     
    Koncert składał się z dwóch części. W pierwszej gościnnie wystąpił Zespół Śląśk, który porwał widzów skocznymi rytmami i ludowymi piosenkami. Bajecznie kolorowe stroje, ciągłe zmiany aranżacji udowodniły Warszawiakom jak bogata i różnorodna jest tradycja Śląska. Zespół pokazał nie tylko zanikające już tańce regionalne, ale można było zobaczyć też polskie tańce narodowe m.in. poloneza, czy kujawiaka. 
     
    Wszyscy z niecierpliwością jednak czekali na drugą część koncertu. Kiedy zza kulis wyłonił się moskiewski balet scena zaczęła płynąć. Wydawało się, że nie ma już na niej tancerek, że są tyko lekkie mgiełki płynące kilka centymetr ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

     Kobieta orkiestra – o „Wielkim Apetycie” w Studio Buffo

         W zeszłym tygodniu, w Teatrze Studio Buffo miała miejsce premiera sztuki pt. „Wielki apetyt” – monologu na 40 postaci wg scenariusza nowojorskiej sztuki autorstwa Becky Mode pt. "Fully committed”.

    Reżyseria: Paweł Aigner

    Adaptacja: Bożena Intrator

    W roli głównej: Katarzyna Kwiatkowska


         „Wielki apetyt” to spektakl jednego aktora, a raczej aktorki. Jest to farsa opowiadająca o perypetiach Asi Mioduszewskiej, która jest aktorką, ale nie pracuje w swoim zawodzie, a zajmuje się przyjmowaniem rezerwacji w modnej i ekskluzywnej restauracji. Bardzo trudno o zdobycie stolika, ponieważ lokal cieszy się ogromną popularnością. Telefony się „urywają”, a bohaterka „dwoi się i troi”, by na nie odpowiedzieć. Poniekąd w sensie dosłownym ponieważ jej odtwórczyni – Katarzyna Kwiatkowska – kreuje oprócz Asi wszystkich dzwoniących do niej z prośbą o rezerwację stolika, a ponadto szefa i pracowników restauracji. Łącznie odgrywa ponad 40 osób. Każda z odgrywanej przez nią ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    „Początek i kontynuacja – otwarcie teatru IMKA w Warszawie”

          W Teatrze IMKA, założonym przez aktora Tomasza Karolaka, na inaugurację  jego działalności 26 marca 2010 r. wystawiona została sztuka „O północy przybyłem do Widawy … czyli Opis obyczajów III” w reżyserii Mikołaja Grabowskiego.

          Teatr Tomasza Karolaka ma siedzibę przy ul. Konopnickiej 6, w dawnym budynku YMCA (Young Men’s Christian Association). Jest w nim trzecią z kolei sceną artystyczną, obok Teatru Buffo oraz Centralnego Basenu Artystycznego. Teatr IMKA, którego nazwa to spolszczona wersja skrótu YMCA, znajduje się nad CBA, zajmuje górne pomieszczenia. Zostały one wyremontowane, ale w czwartek nie było jeszcze widać szyldu. Tomasz Karolak chce, by jego scena była miejscem, gdzie będą się mogli wypowiadać reżyserzy i aktorzy (jego pokolenia i nie tylko). Zapowiada się więc na to, iż znajdziemy tu ambitny i niekomercyjny repertuar. Świadczy o tym wybór sztuki, którą wystawiono jako pierwszą. „O ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

           Teatr Stanisława Ignacego Witkewicza to klasa sama w sobie, nikomu przedstawiać go nie trzeba. Do jego zakopiańskiej siedziby ściągają tłumy miłośników ze wszystkich stron Polski. We wtorkowy wieczór role uległy odwróceniu. Grupa opuściła Zakopane, by zawitać do Warszawy. Tu wraz z amatorami swej twórczości świętowała 25-lecie istnienia, czemu towarzyszyła konsumpcja olbrzymich rozmiarów tortu. Ale był to ostatni akcent wieczoru dającego przybyłym możliwość nasycenia przede wszystkim zmysłów, serwującego strawę duchową najwyższej klasy – zacznijmy więc od początku.

            Od 27 lutego trwa związany ze skłaniającym do refleksji okresem Wielkiego Postu Festiwal Gorzkie Żale. Na zaproszenie organizatorów, festiwal uświetniła swoim udziałem wspomniana formacja artystyczna, która specjalnie na tę okazję wznowiła inscenizację tuwimowskiego Balu w operze. Do Centralnego Basenu Artystycznego ściągnęły tłumy, gęsto zaludniając specyficzną przestrzeń obiektu.

    Przyznam, że widziałam Bal w operze kilka lat temu odgrywany w „naturalnych” dla niego warunkach zakopiańskiego teatru, ale w zaadaptowaną ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    Szczęśliwe dni w Teatrze Dramatycznym     

    Sztukę Samuela Becketta Szczęśliwe dni (z 1961 r.) w reżyserii Antoniego Libery, można było obejrzeć w ubiegły weekend w Teatrze Dramatycznym. Rolę Winnie zagrała Maja Komorowska, Williego - Adam Ferency. Autorką scenografii jest Ewa Starowieyska.     

    Nie mam już nic do zrobienia ani do powiedzenia, ale muszę mówić dalej to cytat z kwestii Winnie, który dobrze charakteryzuje jej sytuację. Ta główna postać dramatu przez półtorej godziny wypowiada monolog (który tylko w kilku momentach przeradza się w ograniczony dialog). Dzięki doskonałej kreacji Mai Komorowskiej nie jest on nudny, choć początkowo wydaje się nieco chaotyczny. Z czasem jednak coraz bardziej wciąga widza. Zaczyna on analizować wypowiadane przez kobietę myśli i odnajduje w nich sens. To, co najbardziej zadziwia na samym początku to scenografia. Winnie tkwi od pasa w dół w ziemi, przypominającej kopiec (tak to wygląda w I akcie). Z powodu tego ograniczenia ...

    czytaj więcej


<< 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 >>




redakcja / kontakt | reklama | linki | regulamin i polityka prywatności| korzystając z serwisu akceptujesz pliki cookies
--