• Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    Liryczny obraz Japonii po wojnie, ukazany w Tokijskiej Opowieści, urzeka widza nawet 57 lat po premierze. Należący do czołówki arcydzieł światowych film Yasujiro Ozu w wolnym,leniwym tempie opowiada historię pary Japończyków, którzy odwiedzają swoje dorosłe dzieci w Tokio. Długa podróż z prowincji może być ostatnią okazją do spotkania całej rodziny.Dzieci traktują rodziców z należnym im szacunkiem, lecz tak naprawdę czekają na ich jak najszybszy wyjazd.


    Fabularnie film nie zawiera niespodziewanych zwrotów akcji czy wyraźnego punktu kulminacyjnego. Emocje i uczucia zawarte są w dialogach, które w prostej formie przekazują bardzo mądrą filozofię przemijania.
    Melancholijny obraz Ozu jest gorzkim przedstawieniem smutnego czasu rozliczenia się z dotychczasowym życiem, podsumowaniem swych osiągnięć, dokonania bilansu zysków i strat. Jest zapisem pożegnania z ziemską bytnością.
    Intymna atmosfera filmu podkreślona jest przez statyczne zdjęcia, dużo ujęć krajobrazu oraz  wnętrz z perspektywy człowieka siedzącego na ziemi.

    Film ten ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    "Stephanie Moles dziś rano zabiła swojego męża, a potem odpiłowała mu prawą dłoń"

    Interesujący monodram pod tym tytułem zagości na deskach Laboratorium Dramatu Tadeusza Słobodzianka.

          Utrzymana w konwencji czarnej komedii sztuka, jest płynnym zapisem paru godzinym po zabójstwie tytułowego męża. Stephanie Moles - żona i zabójczyni, od pierwszych chwil nie  ukrywa swego czynu, a wręcz przeciwnie jest z niego w przekomiczny sposób dumna.

          Cały monodram powstał na bazie bardzo zgrabnego tekstu Maliny Prześlugi. Poczucie humoru głównej bohaterki czyni z całości coś mniej przewidywalnego od relacji po zabójstwie. Reżyser Kuba Kowalski obronił się przed banalnością tematu idąc w stronę inteligentnego kiczu.

          Stephanie wygląda jak typowa pani domu Ameryki lat 60'tych, landrynkowa kura domowa. W pierwszych scenach zachowuje się faktycznie jak ucieleśnienie stereotypu żony pogodnej, uśmiechniętej i różowej. Jednak potem staje się zupełnie inna -  zaskakuje zgrabnością z jaką wydostaje się ze swojego dotychczasowego kokonu kobiety grzecznej ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    Powrót  „Jaskiniowca” w Teatrze Sabat

         Spektakl „Jaskiniowiec” w reżyserii Dainiusa Kazlauskasa po prawie rocznej przerwie został wystawiony ponownie, tym razem na scenie Teatru Sabat Małgorzaty Potockiej. W roli głównej występuje Łukasz Lewandowski. Autorką scenografii jest Indrė Pačėsaitė, a oprawy muzycznej przedstawienia Ignas Juzokas.

         „Jaskiniowiec” powstał na podstawie sztuki "Defending the Caveman" Roba Beckera. Odniosła ona wielki sukces, początkowo na scenach teatrów Ameryki, a potem na całym świecie. Od premiery spektaklu w Helen Hayes Theater na Broadwayu w 1995 roku sprzedano ponad 9 mln biletów.


         „Jaskiniowiec”  Dainiusa Kazlauskasa jest interpretacją tekstu sztuki Beckera. Sam reżyser występował w niej na Litwie także jako aktor. Później skupił się wyłącznie na reżyserii. W polskiej wersji główną rolę powierzył Łukaszowi Lewandowskiemu, aktorowi teatralnemu, filmowemu, dubbingowemu, serialowemu czyli jednym słowem wszechstronnemu. Sztuka osadzona jest w naszych rodzimych realiach, chociaż rozróżnienie na „kobiety” i „dupków” wydawać się może na ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    29, 30 sierpnia , Labolatorium Dramatu, „MAESTRO”  

         W ramach VII Festiwalu Kultury Żydowskiej, Warszawa Signera  29 i 30 października w Labolatorium Dramatu odbyły się pokazy sztuki „Maestro” w reżyserii Anny Smolar. W zaciszu przytulnego Teatru została opowiedziana historia stuletniego Żyda, skrzypka Orlanda Steinberga. Jest to światowej sławy wirtuoz, który przyjeżdżając do komunistycznej Polski w 1982 roku chce odwiedzić stare miejsca, ludzi oraz dać pożegnalny koncert. Nostalgiczna podróż przeradza się jednak w wyreżyserowaną farsę. Władze PRLu mają bowiem gotowy scenariusz jego odwiedzin. Chcą wykorzystać jego sylwetkę do odbudowania swej podgniłej reputacji. Zapraszają go do byłej siedziby znanego, szanowanego rodu arystokracji polskiej- Branickich. Wyznaczeni do opieki nad mistrzem są troskliwi esbecy, urzędnicy partyjni i piękna studentka, którzy bacznie czuwają aby mistrz przypadkiem nie zrobił niczego niewłaściwego, dotrzymał terminów umówionych spotkań i przy tym dobrze się bawił nie czując przymusu.

        Powrót do miejsca urodzenia, zderzenie z aktualną sytuacją ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    fot. Ewa Ratyńska

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

     

     

     

     

     

     

    fot. Ewa Ratyńska

     

     

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    „Wszystko o kobietach” na scenie Capitolu

         Podczas wakacji przyzwyczajeni jesteśmy do przerw urlopowych w teatrach a tu niespodzianka. Teatr Capitol zaprasza widzów w lipcu i sierpniu na „Capitalne Lato”. Będzie można zobaczyć m.in. zasługującą również na takie określenie sztukę pt. „Wszystko o kobietach” Miro Gavrana.

         W sztuce chorwackiego dramatopisarza w przekładzie Anny Tuszyńskiej i reżyserii Tomasza Obary występują trzy aktorki: Dorota Deląg, Magdalena Nieć i Daria Widawska. Autorem scenografii jest Wojciech Stefaniak, a kostiumów Ewa Gdowiok. Ta komedia, nosząca cechy tragikomedii, jest studium współczesnej kobiecości, a że „kobieta zmienną jest” autor stworzył kilkanaście jej portretów. Znajdziemy tu wielką ich różnorodność. Różnią się one od siebie wiekiem, wyglądem, charakterem, typem osobowości i temperamentem. Bohaterkami sztuki są kobiety od wieku przedszkolnego do późnej starości (92 lata). Znajdują się one w różnych sytuacjach życiowych. Kilkanaście postaci grają zaledwie trzy aktorki, co jest z ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    „Mariana. Listy portugalskie” w Teatrze Academia

         Spektakl „Mariana. Listy portugalskie” w reżyserii André de la Cruz gościł w czwartek i piątek (20 i 21 maja br.) na scenie Teatru Academia na Pradze. W roli Mariany wystąpiła Ewa Ampulska. Autorem muzyki do sztuki jest Konrad Kucz.

         Pierwowzorem bohaterki monodramu była portugalska zakonnica Mariana Alcofarado, która pokochała oficera francuskiego na służbie w Portugalii - Markiza de Chamilly. Pisała do niego pełne żaru i oddania listy, czym wywołała skandal w siedemnastowiecznej Europie. Spektakl w reżyserii André de la Cruz mimo, że oparty na XVII wiecznej prozie, jest nowoczesny. Na scenie, której czarny prostokąt ograniczają białe linie, występuje tylko jedna aktorka. Bosa, ubrana w kolorowy habit Mariana przez większą część sztuki zwraca się do obiektu swojej miłości z wyrzutami, że ją opuścił i że jej już nie kocha. Nazywa go tyranem, który chce dokonać na niej egzekucji. Bohaterka nie może się modlić ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    Bieriozka – taniec pełen magii 
     
    Warszawscy widzowie długo musieli czekać na występ rosyjskiego baletu „Bieriozka”, termin koncertu z powodu żałoby narodowej został przełożony. Zespół nie chcąc zawieść swoich miłośników nie odwołał koncertów, tylko zdecydował się poczekać w Polsce osiem dni na dokończenie trasy.  
    28 kwietnia balet wystąpił w Sali Kongresowej.  

     
    Koncert składał się z dwóch części. W pierwszej gościnnie wystąpił Zespół Śląśk, który porwał widzów skocznymi rytmami i ludowymi piosenkami. Bajecznie kolorowe stroje, ciągłe zmiany aranżacji udowodniły Warszawiakom jak bogata i różnorodna jest tradycja Śląska. Zespół pokazał nie tylko zanikające już tańce regionalne, ale można było zobaczyć też polskie tańce narodowe m.in. poloneza, czy kujawiaka. 
     
    Wszyscy z niecierpliwością jednak czekali na drugą część koncertu. Kiedy zza kulis wyłonił się moskiewski balet scena zaczęła płynąć. Wydawało się, że nie ma już na niej tancerek, że są tyko lekkie mgiełki płynące kilka centymetr ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

     Kobieta orkiestra – o „Wielkim Apetycie” w Studio Buffo

         W zeszłym tygodniu, w Teatrze Studio Buffo miała miejsce premiera sztuki pt. „Wielki apetyt” – monologu na 40 postaci wg scenariusza nowojorskiej sztuki autorstwa Becky Mode pt. "Fully committed”.

    Reżyseria: Paweł Aigner

    Adaptacja: Bożena Intrator

    W roli głównej: Katarzyna Kwiatkowska


         „Wielki apetyt” to spektakl jednego aktora, a raczej aktorki. Jest to farsa opowiadająca o perypetiach Asi Mioduszewskiej, która jest aktorką, ale nie pracuje w swoim zawodzie, a zajmuje się przyjmowaniem rezerwacji w modnej i ekskluzywnej restauracji. Bardzo trudno o zdobycie stolika, ponieważ lokal cieszy się ogromną popularnością. Telefony się „urywają”, a bohaterka „dwoi się i troi”, by na nie odpowiedzieć. Poniekąd w sensie dosłownym ponieważ jej odtwórczyni – Katarzyna Kwiatkowska – kreuje oprócz Asi wszystkich dzwoniących do niej z prośbą o rezerwację stolika, a ponadto szefa i pracowników restauracji. Łącznie odgrywa ponad 40 osób. Każda z odgrywanej przez nią ...

    czytaj więcej


<< 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 >>




redakcja / kontakt | reklama | linki | regulamin i polityka prywatności| korzystając z serwisu akceptujesz pliki cookies
--