• Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    12 kwiecień o godz. 18.00

    Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski/Sala Laboratorium

    Agata Maszkiewicz "Polska"


    Pierwsze solo młodej tancerki i choreografki wykształconej w Wiedniu opatrzone tytułem "Polska" odbyło sie w Laboratorium CSW w ramach Warszawskiej Sceny Tańca. Artystka ubrana w sportowy strój w barawach narodowych wykonuje układy taneczne przeplecione animacją, stand up-em i pokazem filmików z mniej lub bardziej groźnych sportowych wypadków.

    A zaczyna się właśnie od wypadków czy wpadek. Kilkuminutowa sekwencja filmowa pokazuje różnej maści ciosy w genitalia, upadki, przewrotki, potknięcia. Widz nieco już ubawiony (każdy wie, że nic nie poprawia humoru bardziej niż cudze nieszczęście) a tu jeszcze seria dowcipów z fekalno-genitalo-seksualnej półki. Widz solo tanecznego Maszkiewicz jest widzem rubasznie rozśmianym, nawet jeśli nie daje po sobie poznać, to gdzieś w środku rechocze.

    Gdy pierwszy raz widzimy Maszkiewicz w tańcu to jej ciało jest odwrócone do góry ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    W repertuarze Teatru Studio pojawił się właśnie nowy spektakl pt. „Sześć i pół kobiety” w reżyserii Piotra Cieślaka, oparty na piosenkach kanadyjskiej autorki i piosenkarki Lyndy Lemay. Sztuka z nich złożona opowiada o różnych aspektach życia kobiet.

    Lynda Lemay urodziła się w Quebecu w 1966 r. U początku kariery wsparł ją sam Charles Aznavour. Jej utwory, należące do nurtu francuskiej piosenki autorskiej, cieszą się popularnością i uznaniem po obu stronach Atlantyku. Lynda Lemay regularnie koncertuje w Quebecu i we Francji. W swoich piosenkach opowiada w żartobliwy, czasem pikantny sposób o tragikomicznych wydarzeniach z życia zwykłych ludzi. Czasami opisuje dramaty, czasami zwykłe, błahe zdarzenia. Reżyserem i autorem scenariusza sztuki pt. „Sześć i pół kobiety” jest Piotr Cieślak, autorką tłumaczenia Katarzyna Działoszyńska. Reżyser i scenarzysta wybrał z repertuaru piosenkarki te utwory, które dotykają różnych aspektów życia współczesnych kobiet. Na scenie zobaczymy sześć aktorek, kt ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

     

    29 marca 2012

    Centrum Sztuki Współczesnej/ Sala Laboratorium  godz. 19:00 

    PIOTROWSKA & mufmi „fall(ing) ceil(ing)”/ 60min.


    premiera: 10.10.10, Polska Platforma Tańca, Poznań

    koncepcja, choreografia i reżyseria – Anna Piotrowska

    produkcja: Anna Piotrowska, eferte_Fundacja Rozwoju Tańca, Klub Dowództwa Garnizonu Warszawa

    kreacja i wykonanie: Mirela Baciak, Aleksandra Bożek-Muszyńska, Joanna Federowicz, Dominika Gryz, Julia Plawgo, Anna Regulska, Olga Szypulska, Anna Wesołek, Ilona Zamojska, Aleksandra Zdunek

    muzyka: BJX & OLDI, czyli Karol Bujalski i Olgierd Dokalski

    czas: 60 min.

    www.eferte.pl



    Surowość miesza się z niewinnością, choć brak tu naiwności. Swoista młodość odkrywa okrutność i zabawę nie-zabawy. Szarość rysuje się w ruchu i w charakterach. Nie ma tu konkretnej historii, chociaż każda postać z osobna ma swój stosunek do otaczającej jej rzeczywistości i suma tych stosunków określa również atmosferę przedstawienia „fall(ing) ceil(ing)”

    Bycie razem doprowadza do swoistej destrukcji jednostki i indywidualności, która w ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    Sztuka dramaturga i poety Radosława Dobrowolskiego pt. „Kwintesencja” grana jest z powodzeniem w Teatrze Druga Strefa od dziewięciu lat. To pierwsze przedstawienie wyreżyserowane przez Davida Foulkesa dla tego teatru. Spektakl został nagrodzony przez Ministra Kultury podczas V festiwalu Sztuk Aktorskich Windowisko w Gdańsku w 2003 r. Opowiada o trudnych relacjach damsko-męskich.

    W przedstawieniu występują: Beata Bójko jako Esencja i Sylwester Biraga jako Kwint.

    Sztuka jest komedią,  która nie daje dużo powodów do beztroskiego śmiechu, choć owszem bawi, ale jednocześnie skłania widza do zastanowienia się i zadania sobie kilku pytań. Opowiada  historię raczej toksycznego związku mężczyzny i kobiety. Opowieść ta podzielona jest na kilka etapów: od spotkania poprzez zainteresowanie, niedopasowanie aż po pożegnanie i śmierć. Główni bohaterowie Kwint i Esencja spotykają się pewnego dnia. Z początku do głosu dochodzą zwierzęce instynkty, następnie ustępują one miejsca fascynacji, pożądaniu – wyrażonemu w symbolicznych próbach uprawiania seksu oraz miłości ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    Najgłośniejsze wydarzenie tego sezonu w kraju – „Wojna i pokój” Siergieja Prokofiewa w wykonaniu słynnego Teatru Maryjskiego z Sankt Petersburga w Teatrze Wielkim – spełniło swe oczekiwania.

    Brawurowy występ petersburskiego zespołu pod batutą obecnie jednego z najwybitniejszych dyrygentów Valerego Gergieva na długo zostanie w pamięci melomanów. Inscenizacja wielkiego dzieła Lwa Tołstoja miała miejsce w Petersburgu w 2000 roku.

    Była już z powodzeniem wystawiana w Nowym Jorku, Tokio i Paryżu.

    Prokofiew skończył pisać operę w 1953 roku, po ponad 10 latach przeróbek. W efekcie postało monumentalne dzieło, z widocznie patriotycznym wydźwiękiem, sławiącym lud rosyjski, który zdołał pokonać najeźdźcę.

    Ta inscenizacja jest o tyle niezwykła, gdyż reżyserią zajął się rosyjski reżyser Andriej Konczałowski, brat Nikity Michałkowa. Niewątpliwie reżyserska ręka jest bardzo widoczna zarówno w reżyserii , jak i scenografii. Szeroki plan, celowe rozmieszczenie postaci, wspaniałe światła, bogate kostiumy i wreszcie znakomite dekoracje sprawiają, że widz jest nie tylko w ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

     

    Warszawski Teatr Druga Strefa w ostatnim czasie proponuje widzom małym i dużym inscenizację bajek Jeana de La Fontaine'a w reżyserii Sylwestra Biragi. 21 marca 2012 r. odbyła się próba medialna tego wydarzenia, które niewątpliwie zapowiada się obiecująco.

     


     

    Z 250 bajek pisarza reżyser wybrał tylko kilka, starając się dotrzeć z przekazem zarówno do dzieci, jak i dorosłych. Spektakl zabierze przybyłych w ciekawą podróż przez różne techniki teatralne. Opera, musical i teatr lalek mają zaangażować wszystkich gości w przedstawienie. Wspólnie będą uczestniczyć w bajkach o fundamentalnych wartościach i na nowo odkryją historie znane z dzieciństwa. Magicznemu charakterowi alegorycznych przypowieści towarzyszy ascetyczna scenografia, skontrastowana z bogato zdobionymi strojami aktorów. Po spektaklu autorzy przedstawienia proponują warsztaty teatralne, które mają zachęcić do spędzenia czasu z dzieckiem z dala od telewizji i komputera.

    Przedstawienie można obejrzeć 27.03 oraz 14.04 i 21.04, a szczeg ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    16 marca 2012 odbyła się  polska premiera spektaklu Końce świata w Centrum Promocji Kultury na Saskiej Kępie

     

     

    Każda osoba to inna historia. Podobnie jest z końcem. Koniec jest sprawą jednostki, zupełnie unikatową, dlatego każdego dotknie on w różny sposób.

     

    Zarówno koniec globalny, który pozostaje wieczną zagadką, jak i koniec naszego własnego świata, który my sami sobie tworzymy są myślami prowadzącymi przez przedstawienie Końce świata.

    Marc Becker, współczesny niemiecki autor, opowiedział dwie różne od siebie historie, na cztery różne sposoby. Są to przedstawienia relacji dwóch par. Każda relacja jednak wygląda inaczej z perspektywy drugiej osoby. W rezultacie, mamy do czynienia z czterema opowieściami.

    Karolina Kirsz wyreżyserowała spektakl na podstawie tej niemieckiej propozycji, który zaprzecza zarówno treścią jak i formą możliwości jednoznacznej odpowiedzi na pytanie o koniec. 

    Spektakl podzielony był na dwie części, których punktem wspólnym było spotkanie. Można ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    Uniwersytet Warszawski uczestniczy w tym miesiącu w międzynarodowej kampanii V-Day, która ma na celu rozpowszechnianie świadomości, czym jest szeroko rozumiana przemoc wobec kobiet. Szereg inicjatyw prezentuje przykłady przemocy na tle seksualnym, fizycznym, psychicznym. Wszystkie wątki postanowiono zawrzeć w klasycznej już sztuce Eve Ensler „Monologi waginy”, która tym razem, jako inicjatywa studentów UW, była wykonywana przez studentki amatorki.

    Jak sama nazwa sztuki wskazuje, treść opowiada o waginie. Zwykłej kobiecej waginie, która kryje w sobie wiele tajemniczych i niezwykłych aspektów. Monologi różnych kobiet, opowiadają o rozmaitych historiach tychże kobiet i ich wagin. Spektakl zawiera w sobie nie tylko zabawne ujęcie tematu, wszak rzadko spotykamy się z tym rodzajem tematyki, lecz zawiera także praktyczne informacje rodem z biologii, psychologii i statystyk. Niewątpliwie głośna sztuka Ensler nadal przełamuje tabu, jakim jest ludzka seksualność w ogóle, a także jak mamy sobie z nią radzić w momencie, gdy jesteśmy ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

     

    8 marca o godzinie 19.30 w Komunie Warszawa na ulicy Lubelskiej odbył się spektakl „W/RESTLESS”. To już drugie tegoroczne uderzenie Warszawskiej Sceny Tańca. Po pokazywanym powtórnie „Show Must Go On” Jerome Bel'a przyszedł czas na premierę. Grupa aktorów performerów w składzie: Magdalena Tuka, Paweł Smagała oraz Anita Wach zmagała się z ciekawym i niezwykle płodnym tematem wrestlingu. Za reżyserię i muzykę odpowiedzialny był Marcin Cecko. Premiera zgromadziła tłumy, dostawiane ławki skrzypiały pod ciężarem widzów, powietrze gęstniało od oddechów, oczekiwanie... I nareszcie – zaczęło się.



    Pierwsze minuty performance'u: obserwujemy odwróconego mężczyznę w długiej blond peruce, który z pasją uderza skórzanym pasem o kolumnę. Głos z off-u zaczyna opowieść o momencie, gdy człowiek zamienił pokarm pochodzenia roślinnego na mięso. Moment nieprzypadkowy dla tematyki spektaklu, bo będący narodzinami walki, zabijania, rywalizacji. Później pojawiają się kobiety. Walczą. Napięte jak struna ciała przewijają ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    Na deskach warszawskiego Teatru Dramatycznego po raz kolejny mogliśmy zobaczyć spektakl „The Show Must Go On” zrealizowany w ramach Festiwalu Warszawska Scena Tańca.

    Tytuł zaczerpnięty od jednego z najbardziej znanych utworów zespołu Queen jest właściwie dość ironicznie postawionym pytaniem o to, kto dzisiaj jest wytwórcą tytułowego show. Czy są nim aktorzy, tancerze, performerzy czy może sami widzowie? Gdzie zaczyna się uczestnictwo w tworzeniu spektaklu a kończy czysta konsumpcja ogólnodostępnych dóbr kultury popularnej?

     


     


    Za pomocą kilku prostych "sztuczek" Jérôme Bel postanowił przyjrzeć się temu, co tak naprawdę wprawia nas w ruch i czy możliwa jest jeszcze jednostkowa ekspresja czy może współczesny odbiorca  musi mieć rozpisany każdy krok żeby wiedzieć jak umiejętnie korzystać z hitu muzycznego.

    Reżyser sprawdza to w bardzo prosty sposób: puszcza swym performerom - a także, co ważne,  publiczności - znane piosenki. Pojawiają się utwory, kt ...

    czytaj więcej


<< 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 >>




redakcja / kontakt | reklama | linki | regulamin i polityka prywatności| korzystając z serwisu akceptujesz pliki cookies
--