• Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

     

    Dancing For You Longer  Than One Minute’ to próba ujęcia relacji jaka powstaje między reżyserem a tancerką podczas tworzenia się spektaklu. Całość opiera się na dialogu jaki toczą oni ze sobą podczas próby, a właściwie podczas castingu do mającego powstać przedstawienia o tańcu.

    Początkowe wrażenie, że tancerka, choreografka, kobieta, oświetlona i oglądana ze wszech stron na scenie, musi spełniać polecenia znajdującego się na górze, za widzami i poza zasięgiem ich wzroku, mężczyzny, reżysera, „wszechwiedzącego narratora”, zmienia się wraz z kolejnymi pytaniami i odpowiedziami padającymi ze sceny, a jednocześnie dobrze obrazuje relacje panujące w tradycyjnym balecie romantycznym.

    Ten spektakl to przede wszystkim próba dekonstrukcji tradycyjnego baletu romantycznego oraz refleksji nad tańcem w ogóle. Jesteśmy świadkami procesu, w którym tancerka edukuje „niewykształconego tanecznie” reżysera, co pokazane jest z humorem i autoironią. Świeżość i lekkość nadaje temu przedsięwzięciu także  fakt, że w rolę tancerki – choreografki wcieliła się ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

     

     „Dziady. Gusła i mrok”  Teatru Gravity według II części „Dziadów”  Adama Mickiewicza, to spektakl taneczny wykorzystujący przede wszystkim technikę aerial dance. Sama koncepcja ukazania zawieszenia miedzy światem żywych  a światem duchów właśnie w ten sposób była bardzo ciekawa i obiecująca. Tancerze korzystali z podwieszonych pod sufitem specjalnych taśm z tkaniny (tissu) oraz trapezów, co powodowało, że choreografia w  była niezwykle efektowna.  Jednak warunki techniczne spowodowały, że możliwości, które daje ta technika tańca w dużej mierze nie zostały wykorzystane. Tego typu spektakl potrzebuje przede wszystkim dużej przestrzeni i powietrza, a także starannego użycia światła; widz powinien mieć możliwość oglądania wszystkiego z dystansu – dosłownie i w przenośni – żeby uchwycić całościowy zamysł choreograficzny. Niestety pomieszczenie, w którym odbywało się przedstawienie nie pozwalało na spełnienie żadnego z tych warunków.

    Ustawienie krzeseł po dwóch przeciwległych stronach, „bokach” sali do zajęć tanecznych, uniemożliwiało zobaczenie całości sceny, chyba, że ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    The glass jar next to the glass jar” IZA SZOSTAK //premiera

    10.05//Teatr Studio, Mała Scena, Warszawa, godz.19.00

    40 min.

     


    CHOREOGRAFIA/KONCEPT     IZA SZOSTAK

    MUZYKA                               KUBA SŁOMKOWSKI

    ŚWIATŁO                              KAROLINA GĘBSKA

    SCENOGRAFIA                      KASIA NOCUŃ

    LEAFLET PHOTO                    LELONEK/KUCHARSKI

    WYSTĘPUJĄ                          MONIKA MORAWSKA (debiut sceniczny)

                                               IZA SZOSTAK


    Kolejna premiera w ramach Festiwalu  Warszawska Scena Tańca odbyła się w warszawskim Teatrze Studio. Spektakl pomysłu i choreografii Izy Szostak, absolwentki Szkoły Baletowej w Warszawie oraz Codarts, Rotterdam Dance Academy w Holandii, a także stypendystki Polskiego Ministerstwa Kultury nie przyniósł rozczarowań.


    Przemyślana taneczna narracja wykonywana przez Szostak oraz debiutującą Monikę Morawską poza ruchem wykorzystywała także genialną muzykę autorstwa Kuby Słomkowskiego.

    Dwa kobiece ciała, jedno nieruchome, drugie wsparte o wózek pełen obijającego się o siebie szkła. Kobieta powolnie pcha wózek a szklanki niepokojąco dudnią, tak jakby za chwilę miały spaść i rozbić się o parkiet. To dziwne poczucie niepokoju towarzyszy widzowi ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

     

    Ogólnopolski Przegląd Monodramu Współczesnego nie mógł wybrać lepszego gościa na rozpoczęcie przeglądu. Katarzyna Groniec jest wspaniałą artystką. Każde jej wystąpienie jest znakomitym pokazem umiejętności wokalnych oraz aktorskich.

    Groniec otworzyła X przegląd prezentacją swojej nowej płyty „Pin – up Princess”. Piosenki są utrzymane w różnorodnej stylistyce, poczynając od jazzu, a kończąc na rocku. Płyta jest już siódmą w dorobku artystki. Jak twierdzi sama piosenkarka, album jest rodzajem zapisu przemyśleń kobiety po 35 roku życia. Teksty są błyskotliwe, proste w odbiorze, a zatem zrozumiałe. Niektóre są zabawne, inne smutne, poruszające temat rozstań, a także nieuchronnie trwającego procesu starzenia się. Całość daje wspaniały efekt – dojrzały, melancholijny, nieraz komiczny.

    Należy jednak przyznać Groniec, że dużo lepiej słucha się jej na żywo, zwłaszcza, że każda piosenka staje się w jej wykonaniu mini spektaklem, w który wkłada całą siebie. Jak sama nazwa przeglądu głosi, w trakcie jego trwania zaprezentowane zostaną ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    Kompania Primavera: Short story/Panny z Wika w ramach Festiwalu Warszawska Scena Tańca

    reż. Dariusz Lewandowski

    Izabela Szostak, Ramona Nagabczyńsk, Mirosław Woźniak, Anna Hop


    "Nie kochał nigdy nikogo, ale nie dlatego, że nie było po temu sposobności, tylko dlatego, że stchórzył.(…) Przyszedł, ale za późno, już to wszystko, co mogło na niego czekać, stało się popiołem". Jarosław Iwaszkiewicz

    "Przeczytałem opowiadanie Panny z Wilka i zrozumiałem, że wszystko to, co jest tam najistotniejsze, zawarte jest między słowami. W spojrzeniach, gestach, w niedopowiedzeniu. W oczekiwaniu i niewyrażonych tęsknotach. W obserwacjach. W braku odpowiedzi na nie za- dane pytania. W niemożności i bezgłośnych emocjach. Literatura wymarzona dla teatru tańca". Dariusz Lewandowski / reżyser, choreograf

     



    Short Story/Panny z Wilka jest spektaklem zainspirowanym opowiadaniem Jarosława Iwaszkiewicza. Swoją warszawską premierę miał w Teatrze Studio w ramach Festiwalu Warszawska Scena Tańca. Historia Wiktora Rubena, który po latach postanawia wrócić do miejsca swojej młodości ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    „Co ja Panu zrobiłem, Pignon?” w Teatrze Kwadrat

    Kiedy François Pignon pojawia się na scenie, może to oznaczać tylko jedno: dobrą zabawę i sporą dawkę śmiechu. Autorem sztuki „Co ja Panu zrobiłem, Pignon?” jest Francis Veber - francuski reżyser, scenarzysta i producent filmowy, a tytułowy bohater to jedna z jego ulubionych postaci, która pojawiła się w kilku jego sztukach (m.in.: „Kolacji dla głupca”, „Plotce” i „Dublurze”). Pignon to dobry, uczciwy człowiek, ale także nieudacznik, któremu trudno odnaleźć się we współczesnym świecie.

    Reżyseria: Wojciech Adamczyk

    Przekład: Barbara Grzegorzewska

    Scenografia: Marcelina Początek-Kunikowska

    Występują: Paweł Wawrzecki (François Pignon), Grzegorz Wons (Ralf Milan), Magdalena Stużyńska/Renata Dancewicz (Luiza), Andrzej Grabarczyk (psychoterapeuta), Marcin Kwaśny/Andrzej Nejman (chłopiec hotelowy), Tomasz Korczyk/Marek Siudym (policjant)

    „Co ja Panu zrobiłem, Pignon?” jest farsą kryminalną. Akcja sztuki rozgrywa się w niewielkim hotelu w podparyskim miasteczku. W tym czasie odbywa się w miejscowym sądzie proces ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    "Przez park na bosaka"

    autor: Neil Simon, reż. Tomasz Szafrański, wyk. Ilona Chojnowska, Andrzej Andrzejewski/Andrzej Nejman, Ewa Wencel/Ewa Ziętek, Teatr Kwadrat, al. Niepodległości 141

    Teatr Kwadrat wystawia sztukę amerykańskiego twórcy Neila Simona, która swoja brodway-owską premierę miałą w 1963 roku  już od ponad roku. Polska premiera odbyła się w styczniu 2011. Simon stworzył komedię romantyczną, pełną humoru i nietuzinkowych postaci, która mimo upływu  czasu nie traci na aktualności.

    Historia prosta. Nowożeńcy świeżo po sielskim miesiącu miodowym (w tym wypadku nie miesiacu, a 6 dniach spędzonych w luksosuowym hotelu) wprowadzają się "na swoje". I wszystko byłoby cudownie: chaotyczna i nieco roztrzepana Corie (Ilona Chojanowska) i Paul (Andrzej Nejman) -  stateczny prawnik wiedli by szczęśliwe życie. Jest jednak feler. Wymarzone "gniazdko" nie dość, że na na szóstym piętrze bez windy, braku ogrzewania to jeszcze z ogromną dziórą w suficie, przez którą co i raz pada ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    12 kwiecień o godz. 18.00

    Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski/Sala Laboratorium

    Agata Maszkiewicz "Polska"


    Pierwsze solo młodej tancerki i choreografki wykształconej w Wiedniu opatrzone tytułem "Polska" odbyło sie w Laboratorium CSW w ramach Warszawskiej Sceny Tańca. Artystka ubrana w sportowy strój w barawach narodowych wykonuje układy taneczne przeplecione animacją, stand up-em i pokazem filmików z mniej lub bardziej groźnych sportowych wypadków.

    A zaczyna się właśnie od wypadków czy wpadek. Kilkuminutowa sekwencja filmowa pokazuje różnej maści ciosy w genitalia, upadki, przewrotki, potknięcia. Widz nieco już ubawiony (każdy wie, że nic nie poprawia humoru bardziej niż cudze nieszczęście) a tu jeszcze seria dowcipów z fekalno-genitalo-seksualnej półki. Widz solo tanecznego Maszkiewicz jest widzem rubasznie rozśmianym, nawet jeśli nie daje po sobie poznać, to gdzieś w środku rechocze.

    Gdy pierwszy raz widzimy Maszkiewicz w tańcu to jej ciało jest odwrócone do góry ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    W repertuarze Teatru Studio pojawił się właśnie nowy spektakl pt. „Sześć i pół kobiety” w reżyserii Piotra Cieślaka, oparty na piosenkach kanadyjskiej autorki i piosenkarki Lyndy Lemay. Sztuka z nich złożona opowiada o różnych aspektach życia kobiet.

    Lynda Lemay urodziła się w Quebecu w 1966 r. U początku kariery wsparł ją sam Charles Aznavour. Jej utwory, należące do nurtu francuskiej piosenki autorskiej, cieszą się popularnością i uznaniem po obu stronach Atlantyku. Lynda Lemay regularnie koncertuje w Quebecu i we Francji. W swoich piosenkach opowiada w żartobliwy, czasem pikantny sposób o tragikomicznych wydarzeniach z życia zwykłych ludzi. Czasami opisuje dramaty, czasami zwykłe, błahe zdarzenia. Reżyserem i autorem scenariusza sztuki pt. „Sześć i pół kobiety” jest Piotr Cieślak, autorką tłumaczenia Katarzyna Działoszyńska. Reżyser i scenarzysta wybrał z repertuaru piosenkarki te utwory, które dotykają różnych aspektów życia współczesnych kobiet. Na scenie zobaczymy sześć aktorek, kt ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

     

    29 marca 2012

    Centrum Sztuki Współczesnej/ Sala Laboratorium  godz. 19:00 

    PIOTROWSKA & mufmi „fall(ing) ceil(ing)”/ 60min.


    premiera: 10.10.10, Polska Platforma Tańca, Poznań

    koncepcja, choreografia i reżyseria – Anna Piotrowska

    produkcja: Anna Piotrowska, eferte_Fundacja Rozwoju Tańca, Klub Dowództwa Garnizonu Warszawa

    kreacja i wykonanie: Mirela Baciak, Aleksandra Bożek-Muszyńska, Joanna Federowicz, Dominika Gryz, Julia Plawgo, Anna Regulska, Olga Szypulska, Anna Wesołek, Ilona Zamojska, Aleksandra Zdunek

    muzyka: BJX & OLDI, czyli Karol Bujalski i Olgierd Dokalski

    czas: 60 min.

    www.eferte.pl



    Surowość miesza się z niewinnością, choć brak tu naiwności. Swoista młodość odkrywa okrutność i zabawę nie-zabawy. Szarość rysuje się w ruchu i w charakterach. Nie ma tu konkretnej historii, chociaż każda postać z osobna ma swój stosunek do otaczającej jej rzeczywistości i suma tych stosunków określa również atmosferę przedstawienia „fall(ing) ceil(ing)”

    Bycie razem doprowadza do swoistej destrukcji jednostki i indywidualności, która w ...

    czytaj więcej


<< 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 >>




redakcja / kontakt | reklama | linki | regulamin i polityka prywatności| korzystając z serwisu akceptujesz pliki cookies
--