• Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    Film Plaże Agnès to autobiograficzny kolaż, w którym reżyserka zabiera widza w podróż po plażach symbolizujących różne etapy w jej życiu. Jest plaża dzieciństwa, beztroska i kolorowa, plaża młodości, pełna wahań i pomysłów na siebie, plaża małżeństwa z  Jacques’em Demy (wielokrotnie nagradzanym reżyserem Parasolek z Cherbourga), plaża twórczej ekspresji i feministycznej pasji. Plaże te to wewnętrzne pejzaże. Najważniejsza z nich jest pełna luster, w których odbijają się wszystkie z dotychczasowych plaż. 
     
    Agnès Varda – jest jedną z najważniejszych żyjących reżyserek kina europejskiego. Urodziła się 30 maja 1929 roku w Brukseli. Rodzice nazwali ją Arlette, jednak, gdy miała 18 lat zmieniła sobie imię na Agnès. Od tego momentu zaczyna szukać pomysłu na siebie. Nieśmiała, delikatna dziewczynka ucieka z domu od dotychczasowego życia i naprawia sieci rybackie, pomaga w połowach. Studiuje filozofię, sztuki piękne, ale kończy fotografię. Pracuje, jako fotoreporterka i jako oficjalna ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    Redakcja serwisu, kierując się  subiektywną opinią, za najlepszy tekst nadesłany na konkurs Kino bez tajemnic, uznała recenzję autorstwa Piotra Pieńkosza. Dziękujemy wszystkim, którzy nadesłali zgłoszenia. Kolejny konkurs już wkrótce - zachęcamy do udziału. Oto zwycięski artykuł: 
     

    Dom zły

    reżyseria: Wojciech Smarzowski

    scenariusz: Wojciech Smarzowski, Łukasz Kośmicki

    obsada: Arkadiusz Jakubik, Marian Dziędziel, Kinga Preis, Bartłomiej Topa, Robert Więckiewicz

    kraj i rok produkcji: Polska 2009                 

    Im dłużej zastanawiam się  nad zasadnością przyznania produkcji Dom zły nagród za najlepszą reżyserię i scenariusz na 34. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, tym bardziej nie potrafię zrozumieć tej decyzji. Mam nieodparte wrażenie, że z najnowszego filmu Wojciecha Smarzowskiego próbuje się na siłę zrobić hit. Na siłę, bo Dom zły to w gruncie rzeczy zaledwie przeciętny thriller.                

    Akcja obrazu rozgrywa się dwutorowo. Z jednej strony obserwujemy tragiczne zdarzenia, które miały miejsce pewnej jesiennej nocy 1978 roku w niewielkim gospodarstwie rolnym położonym ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet


         W powszechnej opinii – nie pasjonatów – na hasło historia, przed oczami stają grube tomiszcza wypełnione zbiorem abstrakcyjnych dat i faktów. Kto z nas nie pamięta z podstawówkowych lat ściąg zapełnionych mikroskopijnymi cyferkami, układającymi się w ciągi zdarzeń ważnych i zupełnie nieważnych, ale koniecznych do stawienia czoła klasówce z historii... I cóż nam z tego zostało w głowach do dziś? Śmiem twierdzić, że niewiele.

    Fundacja Filmowa Warszawa proponuje alternatywną wersję oswajania odbiorców z minionymi, ale istotnymi w kształtowaniu obywatelskiej tożsamości dziejami. Alternatywność nie oznacza w tym wypadku wariantu uproszczonego czy schlebiającego niewybrednym gustom. Epidemia miłości – dokument Macieja Piwowarczuka, inauguruje społeczno – edukacyjną akcję pod hasłem Żywe kadry historii. Jeżeli jej kolejne odsłony dorównają mu pod względem jakości, to wróżę kampanii sukces.

    Wspomniany dokument scala ze sobą dwa, eksploatowane przez kulturę popularną –  choć rzecz jasna na nieporównywalnie zróżnicowaną skalę – tematy. Łączy konkretny fakt historyczny ...

    czytaj więcej

  • Cena:  darmowa
    Kolportaż:  internet

    Nowy film Petera Lechtiego wkrada się do sal polskich kin studyjnych. Opinia publiczna z niemałym zainteresowaniem śledzi odzywające się głosy – jedni przekonani są o geniuszu tego para-dokumentalnego obrazu, inni zaś sennym głosem prawią o wszechogarniającej nudzie. Pozostając gdzieś pośrodku postaram się przedstawić ten bezsprzecznie niezwykły film.


     „Odgłosy owadów – zapiski mumii” mimo tytułu, który na pierwszy rzut oka zdaje się przynależeć do horroru klasy B, jest obrazem na wskroś lirycznym, podejmującym temat samobójstwa przez zagłodzenie. Scenariusz został oparty na noweli, nowela zaś na rzeczywistym zdarzeniu. Przez kalejdoskop obrazów prowadzi widza głos narratora – samobójcy, spisującego dziennik z ostatnich dni życia. Postanowił on udokumentować swoją śmierć, tak jak inni dokumentują swoje życie. Jego pomysł na samobójstwo jest prosty – postanawia zaszyć się w lesie, wybudować szałas i tam zagłodzić się. Narrator trzeźwo opisuje stan swojego ciała, jego rozkładu, snując przy tym rozważania o życiu pośmiertnym. Film pozwala odczuć ...

    czytaj więcej





redakcja / kontakt | reklama | linki | regulamin i polityka prywatności| korzystając z serwisu akceptujesz pliki cookies
--