ILUZJON – MUZEUM SZTUKI FILMOWEJ

RE-AKTYWACJA

 

Iluzjon – kino Filmoteki Narodowej działa z niewielkimi przerwami już od niemal 60 lat. Wiele mieliśmy adresów w wielu punktach Warszawy. Jednak tegoroczna, listopadowa data inauguracji naszej działalności w budynku przy ul. Narbutta 50a, wyznacza całkiem nowy etap, tak w historii kina jak i Filmoteki Narodowej. Wreszcie zyskaliśmy siedzibę, która, jako własność Filmoteki, jest wyłącznie do naszej dyspozycji. Przebudowa i remont obiektu pozwoliły na uzyskanie przestrzeni, w której możemy zrealizować nie tylko ambitne projekty filmowe, lecz także przywołać szeroki kontekst związany z historią sztuki filmowej - jej proweniencji i funkcjonowania w wielu aspektach i wymiarach. Oddajemy do Państwa dyspozycji dwie sale. Ich nazwy wyłoniliśmy w ogłoszonym latem konkursie. Sala większa nosi nazwę Stolica, mniejsza - Mała Czarna. Obie wyposażone zostały w sprzęt najnowszej generacji. W Stolicy będziecie Państwo mogli oglądać filmy ze wszystkich dostępnych nośników - od taśm 16 mm do formatu 3D. Sala ta została również wyposażona w fosę orkiestrową (orkiestron), dzięki której projekcje filmów niemych z muzyką na żywo zyskają dodatkowy walor. Prócz tego, do Państwa dyspozycji, będzie nowoczesny, multimedialny system wystawienniczy, mediateka z ekranami dotykowymi, na których wyświetlane będą wszelkie informacje dotyczące projektów realizowanych przez Filmotekę Narodową i nie tylko. W holu kina otwarta zostanie kawiarnia i punkt księgarski, oferujący nie tylko wydawnictwa Filmoteki, lecz także wszystkie ważne pozycje filmowe ukazujące się na rynku (w przyszłości ten punkt będzie także dostępny online).

 

 


Doceniając wszystkie możliwości, jakie stwarza nowoczesna technika chcielibyśmy jednocześnie, by Iluzjon pozostał w Państwa odczuciu miejscem wyjątkowym, magicznym. Ten tytuł, zdobyty przez kino w plebiscycie czytelników Gazety Wyborczej  
w 1999, jest nam szczególnie bliski. Bo przecież kino to magia w czystej postaci,  
to prawdziwa świątynia iluzji, w której możemy choć przez chwilę zanurzyć się w inne światy,  podglądać cudze marzenia i wyobrażenia. Chcemy by Iluzjon był takim miejscem – szczególnym, osobnym, jedynym w swoim rodzaju. Mamy też ambicje, by było to także miejsce gorącej, mądrej debaty o kinie i wszystkim czego kino dotyka, a wiec praktycznie na temat wszystkich sfer naszego życia. Chcemy by naszymi gośćmi byli twórcy, historycy kina, autorzy książek filmowych, ale także wszyscy, którzy wnoszą coś istotnego do debaty o współczesnym świecie. Kino jest sztuką, jak żadna inna, interdyscyplinarną wręcz totalną; jest naszą ambicją, by ta wielowymiarowość kina znalazła odzwierciedlenie w profilu naszej działalności.

Już 9. listopada uroczysta re-premiera niemego filmu z 1928 roku Pan Tadeusz z muzyką na żywo Tadeusza Woźniaka. Trzy dni później otwarcie wielkiej retrospektywy Wernera Herzoga, wielkiego maga kina; z okazji jego 70. rocznicy urodzin retrospektywa realizowana jest aż w czterech miastach Polski. Zaraz potem zapraszamy na kolejne wydarzenie – dziesiątą, jubileuszową edycję Święta Niemego Kina – zaprosimy Państwa na projekcje aż 22 filmów prezentowanych w obu salach. Naszą iluzjonową codzienność  wypełnią natomiast - przywoływane z okazji okrągłych rocznic – nazwiska tej miary,  
co Michelangelo Antonioni i Tod Browning. W naszych stałych cyklach zaprezentujemy dorobek Bena Kingsleya, amerykańskich braci Tony’ego i  Rydleya Scotta  i włoskich braci Paolo i Vittorio Tavianich. W programie nie zabraknie także pokazów filmów najnowszych a nawet takich, które czekają dopiero na swą premierę. Przywołamy także dokumenty – chcemy by film dokumentalny, tak ważny, a jednocześnie tak nieobecny w masowych mediach, był stałym elementem naszej oferty. To – obok fabuły będzie drugi filar programu. Trzecim będzie animacja, zarówno ta przeznaczona dla dzieci, jak i dla zdecydowanie dojrzalszej publiczności.

A zatem przed nami nowy - pod każdym względem – początek. Dołożymy starań,  
by magia miejsca trwała – nawet -  a może szczególnie - zaklęta w technologicznych symbolach technologicznego postępu.

Grażyna M. Grabowska

 

 

ILUZJON RE-AKTYWACJA. ZAŁOŻENIA PROGRAMOWE

 

AKADEMIA FILMOWA DLA DZIECI I MŁODZIEŻY, która będzie organizowana  
w Iluzjonie to rozszerzenie i urozmaicenie nauczania literatury, historii, wiedzy o sztuce  
i kulturze, to warsztaty filmowe dla przedszkolaków, obcowanie z klasyką kina dziecięco-młodzieżowego (grupy dzieci młodszych) oraz kanonem światowego i polskiego kina (grupy starsze – gimnazjum, szkoły średnie). Zamierzeniem Akademii jest zapoznanie najmłodszej grupy odbiorców (przedszkole, szkoła podstawowa) z podstawowymi pojęciami z dziedziny filmu, przygotowanie ich do dalszej edukacji nastawionej bardziej na historyczno-kulturowy kontekst (etap gimnazjum, szkoły średniej). Z kolei oferta skierowana do grup starszych ma na celu zaznajomienie ich z dorobkiem najwybitniejszych twórców kina, z dziełami, których „nie wypada nie znać”, podstawowymi nurtami rozwoju sztuki X muzy oraz filmowym kontekstem epok literackich. Studenci będą mieli możliwość, jak co roku, wziąć udział w przygotowanej we współpracy z DKF Kwant oraz Fundacją Pro Art-Tech
AKADEMII FILMOWEJ, która to powróci do Iluzjonu w styczniu 2013 r. Jest ona jedynym w Polsce cyklicznym studium historii kina na poziomie akademickim, zapoznaje słuchaczy z rozwojem gatunków filmowych, języka filmowego, z kształtowaniem się dramaturgii, narracji i estetyki filmowej, z powstaniem nowych stylów, kierunków i szkół filmowych. Wykłady Akademii Filmowej są uznawane jako zajęcia fakultatywne przez wiele uczelni warszawskich. Zajęcia składają się z godzinnego wykładu oraz projekcji filmów ilustrujących wykład.  
W Akademii wykładają wybitni znawcy przedmiotu: prof. Andrzej Werner, dr Rafał Marszałek, mgr Zygmunt Machwitz.

W ramach edukacyjnego profilu działalności kina Iluzjon przewidujemy również kontynuację cyklu KINO/TEATR oraz serię spotkań w ramach NITROLEKCJI.  
W przyszłości planowane są również wystawy filmowe (hol kina) skierowane  
do najmłodszych odbiorców.

 

KINO/TEATR

 

To seria spotkań mistrzów teatru z mistrzami filmu. Wybitne dramaty wszystkich epok  
w wizjach znakomitych reżyserów. Każdy z pokazów filmowych poprzedzany jest mini-wykładem teatrologów, krytyków, reżyserów. Program cyklu ma za zadanie pokazać szerokie spektrum zagadnień i problemów powstających na styku obu sztuk.

Organizatorami cyklu są: Filmoteka Narodowa oraz Teatr Narodowy.

Spotkania będą odbywać się raz w miesiącu, w godzinach wieczornych.

 

NITROLEKCJE

 

To „lekcje” mające na celu przybliżenie młodym odbiorcom tajników cyfryzacji  
i rekonstrukcji filmowej oraz zaznajomienie ich z projektem NITROFILM, który jest poświęcony konserwacji i digitalizacji przedwojennych polskich filmów. Zajęcia są oparte na interakcji z odbiorcami. Uczestnicy mogą dotknąć taśm: nitro, aceto i poliestrowych, 8, 16, 35mm. Dzięki lekcjom dowiedzą się m.in., które z nich dadzą się porwać, a które są niemal niezniszczalne, nauczą się też wykonywać sklejki na taśmie.

 

 

 

 

 

PROGRAM KINA ILUZJON W CYKLACH – LISTOPAD 2012

 

 

INNE ŚWIATY WENERA HERZOGA

13 – 27 LISTOPADA

 

Wyjątkowa retrospektywa twórczości Wernera Herzoga, która została przygotowana  
z okazji rocznicy jego siedemdziesiątych urodzin. Projekt obejmuje zarówno klasyczne dzieła reżysera, takie jak: „Zagdaka Kaspara Hausera”, czy „Nosferatu wampir”, ale także mniej lub całkowicie nieznane filmy, głównie dokumentalne. W sumie pokazane zostaną 22 obrazy z całego półwiecza pracy reżysera. Jest to najobszerniejszy, jak dotąd,  
w Polsce przegląd filmów niemieckiego twórcy. Dodatkowym elementem wzbogacającym retrospektywę jest monografia Herzoga wydana w formie albumu oraz multimedialna wystawa fotosów z filmów, zdjęć z planu i portretów reżysera. Całość uzupełniają plakaty, obrazy i rysunki zainspirowane twórczością niemieckiego twórcy.

 

Organizatorami wydarzenia są: Goethe-Institut, Centrum sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu, Filmoteka Narodowa, Against Gravity / PLANETE + DOC FILM FESTIVAL, Stowarzyszenie Nowe Horyzonty, Stowarzyszenie Kampania Artystyczna.

Szczegóły w osobnym katalogu, a także na stronie www.fn.org.pl

 

 

MICHELANGELO ANTONIONI W 100. ROCZNICĘ URODZIN

14 - 21 LISTOPADA

 

We wrześniu minęła 100. rocznica urodzin Michelangelo Antonioniego – reżysera, który odcisnął swe niezatarte piętno na wielu obszarach sztuki drugiej połowy XX wieku. Warto z tej okazji wrócić do jego dorobku także i po to, by złożyć hołd pamięci Mistrza.

Antonioni – wielki reżyser i wspaniała, wszechstronna osobowość twórcza – swe największe triumfy święcił w latach 60., zyskując sobie opinię filmowca-moralisty podejmującego ważne i trudne tematy współczesności. Droga do uznania  
i międzynarodowej sławy nie była jednak ani łatwa, ani krótka. Trudno w to dziś uwierzyć, ale jeden z najciekawszych filmów w dorobku Antonioniego – „Przygoda” została bardzo źle przyjęta na festiwalu w Cannes, gdzie oburzona publiczność głośno wyrażała swą dezaprobatę. A przecież właśnie w tym filmie pojawiły się wszystkie istotne wątki twórczości Antonioniego, uznanej za dogłębny i wyjątkowo trafny portret zbiorowy społeczeństw zachodniej Europy lat 60. i 70.: alienacja jednostki, brak umiejętności nawiązywania trwałych i silnych więzi uczuciowych, dehumanizacja i deprecjacja zasad rządzących życiem zbiorowości. Filmografia Antonioniego nie jest ilościowo imponująca. W każdym przypadku jednak - nawet jeśli zrealizowany przez niego film okazywał się słabszy czy mniej nośny - wielki filozoficzny i moralny wymiar jego rozważań nadawał im rangę dzieł godnych najwyższej uwagi. Dziś, kiedy jego twórczość jest już zamkniętym rozdziałem kina, nie sposób przecenić zarówno jego wkład w rozwój języka filmowego, jak i niesłabnącą siłę oddziaływania jego filmów na kolejne pokolenia kinomanów.

Podczas przeglądu trwającego w dniach 14 - 21 listopada wyświetlimy 12 filmów autorstwa Mistrza, a wśród nich, oprócz wspomnianej już „Przygody”, słynną „Czerwoną pustynię”, „Przyjaciółki”, „Krzyk”, a także kręcony jeszcze na taśmie 16 mm zestaw dokumentów z początku kariery Antonioniego.

 

 

AMANCI PRZEDWOJENNEGO KINA – FRANCISZEK BRODNIEWICZ

20 – 29 LISTOPADA

 

Tuż po zakończeniu przeglądu Michelangelo Antonioniego przypomnimy jednego  
z najsłynniejszych polskich amantów międzywojnia – Franciszka Brodniewicza.

Jego przygoda z filmem rozpoczęła się  w 1921 roku. Wcielił się wówczas w rolę Zygmunta III Wazy w dramacie historycznym „Car Dymitr Samozwaniec” (reż. Maksymilian Hauschild). Film nie przyniósł mu jednak oczekiwanego sukcesu. Na prawdziwy debiut kinowy Brodniewicz czekał aż 12 lat. Zauważony na deskach łódzkiego teatru, został zaangażowany przez Michała Waszyńskiego i Martę Flanz do filmu „Prokurator Alicja Horn” (1933), partnerując samej Jadwidze Smosarskiej. Rola ta okazała się dla Brodniewicza przełomowa. Grając w kilku filmach rocznie, szybko stał się sławny, zyskując uznanie krytyków i publiczności. Zdaniem Stanisława Janickiego, Brodniewicz był typem amanta dojrzałego i statecznego, ale jednocześnie wrażliwego i pełnego wewnętrznego ciepła, co zjednało mu wierne grono publiczności, zwłaszcza jej żeńskiej części. Jego filmowe emploi – mężczyzny o ugruntowanej pozycji społecznej i zawodowej, ukształtowało się ostatecznie po roli mecenasa Roberta Rostalskiego w „Dwóch Joasiach”, gdzie po raz kolejny zagrał u boku Smosarskiej. Status gwiazdy i uwielbienie publiczności przyniosła mu rola Waldemara Michorowskiego, w drugiej przedwojennej ekranizacji „Trędowatej” Heleny Mniszkówny (reż. Juliusz Gardan, 1936) i w jej kontynuacji – „Ordynacie Michorowskim” (reż. Henryk Szaro, 1937).

Najciekawsze role Brodniewicza będzie można podziwiać w kinie Iluzjon w dniach 20 - 29 listopada.

 

 

 

AKTORSKIE PORTRETY – BEN KINGSLEY

12 – 25 LISTOPADA

 

W naszym stałym cyklu AKTORSKIE PORTRETY przypomnimy sylwetkę zdobywca Oscara, nagrody BAFTA i Złotego Globu – angielskiego aktora o hinduskich korzeniach – Bena Kingsleya. Aktor, którego prawdziwe nazwisko brzmi Krishna Bhanji uważany jest  
za jednego z najbardziej utalentowanych i wszechstronnych aktorów współczesnego kina, choć wspomnieć należy, że
nigdy nie skończył studiów aktorskich. Karierę zaczynał  
w drugiej połowie lat 60., od występów na londyńskiej scenie. Charyzmatyczny, obdarzony dużą siłą ekspresji, szybko stał się członkiem prestiżowego Royal Shakespeare Company. W kinie zadebiutował w 1972 roku rolą w thrillerze Siła strachu. Początkowo obsadzał role drugoplanowe, wykorzystujące swe hinduskie pochodzenie; grywał głównie emigrantów, pakistańskich i indyjskich taksówkarzy i sklepikarzy.
Po raz pierwszy zwrócił na siebie uwagę znakomitą rolą tytułową w filmie „Gandhi”, za którą otrzymał Oscara.

Kingsley jest artystą wszechstronnym, równie przekonujący jest w rolach przywódców narodu („Gandhi”), życiowych nieudaczników („Slumsy Beverly Hills”), gangsterów („Bugsy”), sadystów („Śmierć i dziewczyna”), czy intelektualistów („Elegia”), o czym będzie się można przekonać w dniach 12 - 25 listopada podczas przeglądu dziewięciu spośród kilkudziesięciu naszym zdaniem najistotniejszych ról tego aktora.

 

 

MISTRZ KINA GROZY - TOD BROWNING

23 –  28 LISTOPADA

 

W październiku minęła 50. rocznica śmierci, a w lipcu 130. rocznica urodzin Toda Browninga, nazywanego Edgarem Allanem Poe filmu – jednego z najoryginalniejszych twórców kina amerykańskiego. Warto zatem przypomnieć kilka głośnych tytułów z jego dorobku, na czele z „Dziwolągami” – arcydziełem gatunku, przywoływanym na poczesnym miejscu w każdej antologii kina grozy.

Jako reżyser Tod Browning debiutował w 1917 roku filmem „Jim Bludso”, ale dopiero po kolejnych 25 prawie niezauważonych filmach osiągnął sukces, realizując w 1925 roku „The Unholy Three” („Niesamowita trójka”). W 1931 roku powstaje najsłynniejszy film Browninga „Książę Dracula”. Film, który z mało znanego węgierskiego aktora – Bali Lugosi - stworzył najsłynniejszego wampira w historii, film uznany za kultowy, stanowiący  podstawę wampiryzmu w kinie.

W ciągu kilkudziesięciu lat swojej kariery twórca zrealizował 63 filmy. Bywał również aktorem – zagrał m.in. w słynnej „Nietolerancji” Griffitha („Intolerance”, 1916). Ma swoją gwiazdę na hollywoodzkim Bulwarze Sław. W 1948 roku Directors Guild of America wręczyło mu nagrodę za całokształt osiągnięć. Za sprawą Toda Browninga kino Iluzjon będzie straszyć w Małej Czarnej w dniach 23 - 28 listopada.

 

 

VITTORIO I PAOLO TAVIANI

12 –  27 LISTOPADA

 

Na tegorocznym festiwalu w Berlinie słynni włoscy bracia Vittorio i Paolo Taviani otrzymali Złotego Niedźwiedzia za film „Cezar musi umrzeć”. Dzięki uprzejmości firmy dystrybucyjnej Vivarto, możemy Państwu zaprezentować ten film na pokazie przedpremierowym. Przy okazji warto przypomnieć kilka wcześniejszych obrazów braci Tavianich, które zyskały uznanie krytyki i publiczności.

Fabularnym debiutem braci Tavianich był  film „Mafia nie przebacza”, zrealizowany jeszcze we współpracy z Orsinim. Natomiast samodzielnym dokonaniem reżyserów byli „Wywrotowcy” (1967), film o Włoskiej Partii Komunistycznej, tuż po śmierci jej wieloletniego przywódcy - Palmira Togliattiego. Daje się w nim zauważyć oryginalną poetykę kina politycznie zaangażowanego, którą Taviani będą rozwijać w kolejnych filmach, często wykorzystując symbole, elementy baśniowe, legendy i mity, np.: „Pod znakiem skorpiona” (1969), „Święty Michał miał koguta” (1971), „Allonsanfan” (1974).  Pierwszym wielkim sukcesem był film „We władzy ojca” z 1977 roku, za który zostali uhonorowani Złotą Palmą w Cannes. Kolejny film – „Łąka” z 1979 r., mimo malarskiego piękna ukochanych przez braci toskańskich plenerów, nie zdołał przekonać do siebie publiczności. W 1984 roku powstał „Kaos”, będący swobodną adaptacją opowiadań Luigiego Pirandella. Trzy lata później powstała „Good morning, Babilonia”, opowieść  
o dwóch braciach, włoskich pionierach X Muzy, którzy trafiają na plan „Nietolerancji”  
D. W. Griffitha i wykonują fragment dekoracji do jego dzieła.

Twórczość Tavianich z lat 90. to głównie utwory inspirowane literaturą: „Słońce także  
w nocy” – luźna adaptacja opowiadania Lwa Tołstoja, „Ojciec Sergiusz”, „Powinowactwa  
z wyboru” według Goethego czy kolejny film odwołujący się do twórczości Pirandella – „Śmiej się” (1998). W 2001 roku Taviani sięgnęli po raz kolejny do twórczości Tołstoja, realizując dla telewizji dwuczęściowe „Zmartwychwstanie”, a sześć lat później „Farmę skowronków” według powieści Antonii Arslan.

Na przegląd braci Tavianich zapraszamy w dniach 12 - 27 listopada. Natomiast  
na przedpremierowy pokaz filmu „Cezar musi umrzeć” 24 listopada

 

 

 

 

MROCZNA KARMA CZYLI Á PROPOS CINEMA NOIR

15 –  27 LISTOPADA

 

Wspólnie z Against Gravity zapraszamy Państwa na przedpremierowy pokaz filmu „Headshot. Mroczna Karma” w reżyserii Pen-eka Ratanaruanga, wyprodukowanego  
w Tajlandii w 2011 roku. Ponieważ jest to modelowy wręcz przykład kina nawiązującego do Cinema Noir, proponujemy Państwu cykl filmowy prezentujący najważniejsze, klasyczne tytuły tego oryginalnego i wciąż, jak się okazuje, żywotnego nurtu kina.

Czarny film lub czarne kino, to określenie wprowadzone przez francuskich krytyków  
w 1946 r., które wskazywało na pewną grupę filmów amerykańskich wyróżniających się mroczną atmosferą, pesymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość, a także fatalizmem obciążającym relacje damsko-męskie. Powstanie czarnego kina związane było  
z atmosferą niepewności, jaka zapanowała w Stanach Zjednoczonych po II wojnie światowej, a także ze zmianami w amerykańskiej obyczajowości i tożsamości. Nurt kina czarnego w amerykańskim filmie wywodził się z kina gangsterskiego. Pierwszym filmem zaliczanym do nurtu czarnego kina był „Sokół maltański” Johna Hustona z 1941 r.  
W późniejszych latach: „Kobieta w oknie” Fritza Langa (1944), „Podwójne ubezpieczenie” (reż. Billy’ego Wildera, 1944), „Laura” Otto Premingera (1944), „Wielki sen” Howarda Hawksa (1946), „Gilda” Charlesa Vidora (1946), „Zabójcy” Roberta Siodmaka (1946), „Dama z Szanghaju” Orsona Wellesa (1948), „Nagie miasto” Julesa Dassina (1948), „Key Largo” (1948) i „Asfaltowa dżungla” (1950) Johna Hustona, „Jannion” Fritza Langa (1953). Na przegląd zapraszamy w dniach 15 - 27 listopada. Natomiast na pokaz specjalny filmu „Headshot. Mroczna Karma” 18 listopada.

 

Również z Against Gravity 23 listopada zaprosimy naszych widzów na wieczór promocyjny wydawnictwa DVD poświęconego twórczości Michaela Glawoggera.

 

Powrócimy też do naszych stałych cykli – pokazów przedpremierowych organizowanych pod hasłem WKRÓTCE PREMIERA! oraz organizowanego wspólnie  
z Teatrem Narodowym cyklu edukacyjnego
KINO/TEATR. Już 14 listopada w ramach pokazu przedpremierowego „Mistrz” Paula Thomasa Andersona – rozgrywająca się w USA w latach 50. opowieść o wierze, zdradzie, o dążeniu do władzy za wszelką cenę. Natomiast w ramach trzeciej już edycji KINO/TEATRU chcemy zastanowić się nad tym jak kino opowiada o teatrze i teatralnej codzienności. W ramach cyklu prezentować będziemy  filmy pokazujące to,  czego nie widać z perspektywy teatralnej widowni – kulisy życia zespołów teatralnych,  ich osobny, zamknięty świat funkcjonujący obok rzeczywistości, czy wreszcie samych twórców teatralnych, ich rozterki i pracę. Przed każdym pokazem komentarz wygłoszą ludzie teatru: reżyserzy, aktorzy, dramatopisarze.

10. ŚWIETO NIEMEGO KINA

28 LISTOPADA  – 2 GRUDNIA

 

Wydarzeniem, którym zakończymy listopad w kinie Iluzjon będzie 10. jubileuszowa  edycja Święta Niemego Kina – wyjątkowa, tak pod względem ilości filmów (21 tytułów!) jak i formuły. Na otwarcie zaprezentowana zostanie adaptacja „Natana Mędrca” Lessinga z muzyką zespołu Kroke. Ta gigantyczna superprodukcja Manfreda Noe przez dziesięciolecia uznawana była za bezpowrotnie zaginioną. Odnalazła się w archiwum Gosfilmofondu; kopia została pieczołowicie odrestaurowana i udostępniona szerokiej publiczności. Efektów filmowej archeologii filmowych będzie w programie więcej.  Ponadto uczcimy 150. rocznicę urodzin Augusta Lumiére’a, zaprezentujemy imponujące rozmachem superprodukcje, kino grozy lat 20., filmy obyczajowe, odważnie i nie bez kłopotów cenzuralnych przełamujące ówczesne tabu  a także pokaźny zestaw tytułów przeznaczonych dla młodszej widowni. Na zamknięcie zaplanowany został pokaz zdigitalizowanego i zrekonstruowanego przez Filmotekę Narodową filmu z Polą Negri „Mania. Pracownica fabryki papierosów” z towarzyszeniem Orkiestry Leopoldinum pod dyrekcją Jerzego Maksymiuka.

 

Partnerami 10. edycji Święta Niemego Kina są: Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej, Instytut Goethego, Ambasada Francji i Instytut Cervantesa.

 

Szczegóły w osobnym katalogu, a także na stronie www.fn.org.pl

 

Do zobaczenia w Iluzjonie!

 

Szczegóły na www.fn.org.pl oraz na nowej stronie kina: www.iluzjon.fn.org.pl

 

Bilety w cenie 11 - 20 zł.

Rezerwacja biletów w kasie kina oraz na www.iluzjon.fn.org.pl


Kategoria: Informacje prasowe | Źródło:  Redakcja Kulturalnie.waw.pl | Cena:  darmowa
Kolportaż:  internet




comments powered by Disqus
Tagi dla tej recenzji:
Iluzjon Iluzjon reaktywacja nowy Iluzjon



redakcja / kontakt | reklama | linki | regulamin i polityka prywatności| korzystając z serwisu akceptujesz pliki cookies
--