Arteon na nowo

 

Wraz z kwietniowym Arteonem wraca, jako redaktor naczelny, Piotr Bernatowicz. Zmiany które planuje wprowadzić na łamach najlepiej oddaje hasło:

 

Wielka sztuka i młoda sztuka

 

Dlaczego wielka sztuka? Nie chodzi tu o stawianie pomników czy patetyczne nadymanie się. Nic z tych rzeczy. Towarzysząc sztuce powstającej dziś, nie chcemy jednak zapominać o sztuce powstającej wczoraj. Chcemy do niej powracać częściej, niż robiliśmy to do tej pory. Przede wszystkim powracać do tych artystów, którzy w swojej twórczości podnosili ważne dla człowieka kwestie i nadawali im nową formę.

Wielkość dzieł i ich twórców możemy jednak stwierdzić dopiero z perspektywy czasu, dlatego drugi człon hasła, młoda sztuka, odnosi się do twórczości dzisiejszej, żywej i nieprzewidywalnej, często zapożyczającej u starszych (czasem nawet zbyt nachalnie, jak pisze w swym komentarzu Andrzej Biernacki), ale równie często z gwałtownością młodego człowieka odrzucającej jakichkolwiek antenatów. Jest to sztuka ciekawa, frapująca, ale czy wielka – to się dopiero może okazać.

 

Zatem w kwietniowym Arteonie:

 

„Wampy depresantki i ekstatyczne Madonny” - kobiety w malarstwie Edwarda Mucha.

Pozostając w zgodzie z modnym na przełomie wieków myśleniem, również Munch pojmuje kobietę przede wszystkim w jej płciowym aspekcie – jako istotę wysysającą z mężczyzny wszystkie życiodajne siły. Swoimi refleksjami, z monograficznej wystawy artysty, o roli kobiet w jego życiu, dzieli się z czytelnikami Diana Wasilewska.

 

 

 

„Trzy tancerki” - w czterech krokach czyli Piotr Bernatowicz dokonuje analizy obrazu Pabla Picassa.

 

„Kto się boi Mickey Mouse?” - retrospektywa Claesa Oldenburga, który eksploruje w ironiczny, często złośliwy sposób sensy popularnych fetyszy konsumpcjonizmu, jak wielkie cheeseburgery, polane ketchupem frytki-giganty, olbrzymie kanapki czy porcje tortu, które kroi dadaistycznym nożem, wykrzywia, zniekształca ich rozmiar, kształt czy materiał, przemycając w ten sposób podprogowe, często seksualne treści, o czym pisze Greta J. Wierzbińska.

 

„7 pokoi” - recenzja Magdaleny Wróblewskiej z fotograficznej wystawy Rafała Milacha

 

Agata Mazur rozmawia z kolekcjonerką Valerią Napoleone: o jej doborze artystek (kolekcjonuje tylko prace kobiet!) - więzi emocjonalnej z dziełami i przedziwnej książce kucharskiej.

 

W najnowszym „Arteonie” również recenzje z innych wydarzeń oraz m.in.

zapowiedź berlińskiej wystawy „Pacific Standard Time – Art In Los Angeles, 1950 – 1980” którą otwiera płótno Hockneya, a za nim czekają na zwiedzających prace plejady kalifornijskich artystów.

 


 


 


Kategoria: Informacje prasowe | Źródło:  Redakcja Kulturalnie.waw.pl | Cena:  darmowa
Kolportaż:  internet




comments powered by Disqus
Tagi dla tej recenzji:
Arteon Piotr Bernatowicz



redakcja / kontakt | reklama | linki | regulamin i polityka prywatności| korzystając z serwisu akceptujesz pliki cookies
--