Wystawa 10x10 - sztuka dla zmiany społecznej 
 
Podczas Europejskiego Kongresu Kultury, jednego z najważniejszych wydarzeń Polskiej Prezydencji 2011, nie zabraknie projektów dla miłośników sztuki nowoczesnej. Wystawa 10x10 nawiąże do naczelnej idei kongresu – Art for Social Change – kultura jako narzędzie zmiany społecznej.    
 
Punktem wyjścia ekspozycji i działań realizowanych w ramach projektu 10x10 jest idea przewodnia kongresu, czyli sztuka jako narzędzie zmiany społecznej. Projekt przygotowywany jest przez dziesięciu kuratorów młodego pokolenia wybranych przez uznanych kuratorów z Polski i zagranicy. Kuratorzy zinterpretują hasło Art for social change na różne sposoby, wykorzystując rozmaite media i przestrzenie. Pokażą kolaże, prace wideo, obiektyi instalacje performatywne, a także zaproszą widzów do udziału w szczególnej wycieczce po Wrocławiu, inspirowanej hasłem „Wrocław – miasto spotkań”
i badającej historyczne oraz współczesne konteksty wrocławskiej wielokulturowości.    


Enrique Marty, z serii 'Arts is Dangerous', 2010, dzięki uprzejmości DEWEER Gallery, fot. Dries Verstraete


Joanna Mytkowska (Polska) zarekomendowała Marthę Kirszenbaum, niezależną kuratorkę pracującą m.in. w Paryżu, Nowym Jorku i Wiedniu; Dorota MonkiewiczMontse Badíę (Hiszpania), krytyczkę sztuki i kuratorkę, współzałożycielkę instytutu zajmującego się krytyką
i sztuką współczesną A*DESK. Instituto Independiente de Crítica y Arte Contemporáneo, a także dyrektorkę artystyczną galerii Cal Cego Contemporary Art Collection w Barcelonie. Hans Ulrich Obrist (Szwajcaria, Anglia), jedna z najważniejszych postaci współczesnej sztuki, wybrał Chiarę Parisi (Włochy), historyczkę sztuki i szefową Centrum Sztuki i Pejzażu na francuskiej wyspie Vassivière (Centre International d’Art et du Paysage de Vassivière). Maria Lind (Szwecja) zaproponowała Annę Colin, kuratorkę współprowadzącą paryskie centrum kulturalne Bétonsalon– Centre for Art and Research i realizującą niezależne projekty m.in. w Centro Cultural Montehermoso w baskijskiej Vitoria-Gasteiz. Charles Esche (Holandia) polecił Remco de Blaaija (Holandia), kuratora prowadzącego autorskie projekty w ramach działalności Van Abbemuseum. Adam Budak (Polska, Austria) zaprosił Karela Císařa (Czechy), kuratora, krytyka sztuki pracującego m.in. w Pradze, Chicago, Budapeszcie, Krakowie i Berlinie. Marta Kuzma (Ukraina) zarekomendowała Marianne Zamecznik (Norwegia), mieszkającą w Berlinie krytyczkę i kuratorkę współpracującą m.in. z warszawskim Muzeum Sztuki Nowoczesnej i norweskim Momentum Biennial w Moss. Laura Stašane (Łotwa) zaproponowała Mojcę Jug (Słowenia) związaną z centrum kulturalnym Bunker w Lublanie, producentkę i koordynatorkę m.in. festiwalu Mladi Levi i interdyscyplinarnych projektów realizowanych w industrialnych przestrzeniach lublańskiej Starej Elektrowni. Polecona przez Zorę Jaurovą (Słowacja) Ivana Komanická (Słowacja) jest filozofką, krytyczką sztuki i początkującą kuratorką, zrealizowała dotąd wystawy w Bańskiej Bystrzycy i Bratysławie. Aneta Szyłak (Polska) zarekomendowała Blandine Roselle (Francja), historyczkę sztuki i kuratorkę niezależnych projektów, realizowanych m.in. w Lille, Lambersart i Paryżu.



Grupa młodych Saharyjczyków z obozu dla uchodźców znajdującego się nieopodal miasta Tinduf, Algieria, 2009, fot. www.megafone.net


Wystawa oraz projekty jej towarzyszące zrealizowane zostaną w Pawilonie Czterech Kopuł, a także
w przestrzeni miasta.
 
Wśród wystawianych prac znajdą się m.in.: instalacja Antoniego Abada „Megafone.net”, dokumentująca prowadzoną przez niego od 2004 roku pracę z udziałem przedstawicieli rozmaitych grup społecznych wykluczanych z dominującego dyskursu. Prezentacja projektu ma być jednocześnie pierwszym krokiem w kierunku planowanego w bliskim czasie przedsięwzięcia, które Abad chce zrealizować we współpracy z przedstawicielami specyficznych społeczności Wrocławia. Tocząca się na forum Kongresu debata o tym, czy sztuka może stać się narzędziem transformacji społecznej nabierze dzięki temu praktycznego, wymiernego charakteru. Praca Enrique Marty’ego „Art Is Dangerous” nie proponując jednoznacznej definicji sztuki skupi się na sposobie, w jaki sztuka jest postrzegana, stawiając pytanie o jej społeczny status i wartości, którymi rządzi się zachodni świat artystyczny. Roman Ondák zrealizuje koncepcję performatywności w formie odgrywania mikrodramatu: w kongresowych przestrzeniach matka pomaga stawiać pierwsze kroki swojemu rocznemu dziecku. Dla gości Kongresu kobieta początkowo jest tylko jednym z widzów, który zamiast oglądać wystawę, skupia się na swoim dziecku. W miarę upływu czasu, widzowie będą obserwować, jak dziecko coraz lepiej radzi sobie z koordynacją ruchów. Celem projektu jest zatarcie różnicy między sztuką a codziennym życiem. Anna Colin i Remco de Blaaij do udziału w swoim przedsięwzięciu „Tysiąc dziewięćset czterdziesty ósmy” zaprosili czworo praktyków kultury z Polski, Izraela i Anglii, którzy poprowadzą alternatywną wycieczkę śladami historii Wrocławia. Prowadząc uczestników przez specyficzne zakątki miasta, organizatorzy chcą przybliżyć im ważne wydarzenia z historii miasta i okolic oraz podkreślić znaczenie, jakie miały one dla miejscowego życia społecznego i kulturalnego. Ivana Komanická, filozofka i teoretyczka sztuki przedstawi prace artystów z Wiednia, Słowacji, Węgier i Niemiec w ramach wystawy poświęconej kwestiom nierówności społecznychi niesprawiedliwości (re)produkowanej w obrębie współczesnego świata sztuki. Zwróci także uwagę na szczególną grupą społeczną, jaką tworzą artyści, grupę szczególnie podatną na zubożenie, wykluczeniei przemoc.



The Trial, instalacja performatywna, Rijksakademie, 2010, fot. Rossella Biscotti

Eva Koťátková, Untitled, 2010, dzięki uprzejmości Hunt Kastner i Meyer Riegger, materiały prasowe

Europejski Kongres Kultury organizowany między 8 a 11 września we Wrocławiu to wyjątkowe wydarzenie w skali europejskiej. Tym, co szczególnie wyróżnia go spośród podobnych przedsięwzięć organizowanych w Europie, jest fuzja teorii i praktyki kulturalnej. Poza dyskusjami i debatami poświęconymi najważniejszym zagadnieniom współczesnej kultury odbędą się spektakle, koncerty, warsztaty, projekcje filmowe, a także wystawy z obszaru sztuki najnowszej, architektury i dizajnu oraz interaktywne instalacje.     
W trakcie czterech zaledwie dni, na przestrzeni 90 tysięcy metrów kwadratowych zrealizowanych zostanie ponad 100 interdyscyplinarnych projektów. W kongresie udział weźmie 300 artystów, naukowców, filozofów i aktywistów europejskich, m.in. Zygmunt Bauman, Brian Eno, Jan Fabre, Oliviero Toscani, Azra Akšamija, Zbigniew Libera, Mirosław Bałka, Zbigniew Rybczyński, Krzysztof Penderecki, Jonny Greenwood (Radiohead), Aphex Twin, Krystian Lupa, Dorota Masłowska, Stefan Kaegi, Grupa Kompott, Miasta w Komie czy Fatos Lubonja.  Naczelną ideą Kongresu jest Art for Social Change  - sztuka jako narzędzie zmiany społecznej.

Więcej o wystawie na www.culturecongress.eu 


Kategoria: Informacje prasowe | Źródło:  Redakcja Kulturalnie.waw.pl | Cena:  darmowa
Kolportaż:  internet




comments powered by Disqus



redakcja / kontakt | reklama | linki | regulamin i polityka prywatności| korzystając z serwisu akceptujesz pliki cookies
--